Hayat kalabalık, güzel hava içinde olur. Kalabalık içinde yalnız yaşamak, kalabalık içinde gezip beraber bir köşeye kaçmak, işte asıl zevk budur. İnsan kalpleri birbirine bağlayan bu bağları o zaman anlar.
Hele bu yemekten sonraki saatler... Sabahleyin yemeğe kadar, akşamüstü... Hâsılı her zaman insan boğuyor... Herkes böyle birer köşede eziliyor... Kendimi bostan kuyusunda zannediyorum.
çocukluğundan beri yaşaya yaşaya uzandığı ıssız çöl, onu artık çıkıp gezmekten men edecek kadar bıktırmıştı! Babasına karşı bir şey yapamamasının, intikamını almak isteyerek hırsını başkalarından çıkarıyor, buradaki yaşayışa itiraz etmek için her şey kendisine bir vesile oluyordu.