Damla belikli
@Damlolitta
24 okur puanı
Haziran 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Puan vermedi
Yaşar Kemal Çukurova da ailesi ve çevresi tarafından adeta bir canavara dönüşmüş Hasanın hikayesini anlatıyor. Yaşar Kemal bu kitabı 1962 de yazmış ama biz o gerici zihniyetin, herhangi bir haber kanalını açtığımızda aile içi şiddet ya da töre adı altında işlenen cinayetleri görünce devam ettiğini görüyoruz.
Not :Esmenin güzelliği o kadar çok vurgulanıyor ki kitap bittiğinde ayrıca "Allah çirkin şansı versin, Güzelin gerçekten şansı olmuyormuş" gibi düşüncelere dalabilirsiniz:)
Yeşilçamda filmi yapıldığına emindim ama oyuncularını bilmiyordum. Kesin Türkan Şoray Esme, Aliye Rona kayınvalide olmuştur dedim Öyle de olmuş:) Yönetmeliğini Türkan Şoray yapmış hatta. Yapıldığı döneme göre müzik, oyuncu, mekan seçimleri gayet iyiydi. Tavsiye ederim.
Damla belikli
Yazdığınız oyuncu seçimle hakikatten cuk oturmuş . Kesin öyle olmuştur :)
Reklam
Çevirinin Kalitesizliği
Puan vermedi·384 syf.·
2026 2. kitabı
Kitap çok güzel. Konu ayrı güzel, kurgunun işlemişi ayrı güzel. Güzel olmasına güzel de, çeviri çok kötü. O kadar kötü ki, okurken daraldım resmen. Bu kadar güzel bir dünya klasiğine bir hakarettir bu çeviri. Üstelik kimi sayfalarda kelimelerin yanlış yazılmışlığını da gördüm. Aşırı özensizlik bu. Çok ayıpladım, üzüldüm.
Damla belikli
Sadece Martı Yayınları için mi söylediniz
Bir Suçun Üzerine Düşünceler FırtınasıEdebiyat
Dostoyevski'nin bu eseri, "dünya klasiği" sıfatını, bir hikâye anlatmanın çok ötesine geçerek, insan ruhunun en karanlık dehlizlerinde felsefi bir yolculuğa çıkardığı için hak ediyor. Roman, en temelinde, bir suçun anatomisini çıkarıyor; ancak bu, adli bir otopsiden ziyade, fikrin eyleme, eylemin ise vicdana dönüşmesinin sancılı bir kaydıdır.
Romanın merkezindeki muhteşem kurgu, Raskolnikov'un, bir tefeci kadının öldürülmesini "bu dünya için bir kazanım" olarak rasyonelleştirmesi üzerine kuruludur. Bu, basit bir cinayet motivasyonu değil, tehlikeli bir felsefenin ilk adımıdır.
Dostoyevski'nin dehası, tam da bu noktada, okuru karakterin zihnine hapsetmesinde ortaya çıkar. O "delilik" hali, o evham, o durmak bilmeyen içsel diyalektik, sayfalardan taşarak okura "sıçrar". Karakterin düşünce biçimi, ateşli bir hastalığın sayıklamaları gibi bizi de etkisi altına alır. Öyle ki, metinle boğuşurken, gerçekliğin sınırları bulanıklaşır ve bir an "Acaba kadını gerçekten öldürmedi mi?" diye sormak, Raskolnikov'un dünyasından baktığımızın kanıtı haline gelir.
Karakterin kendi zihninde yarattığı "üstün insan" teorisi; yani ahlaki sınırlardan azade olma özgürlüğü ve kanun tanımazlık iddiası, romanın felsefi çekirdeğidir. Bu, okuru derinden etkileyen, rahatsız edici bir çekiciliğe sahip bir fikirdir. Notlarımda belirttiğim o "hafif şiddet yanlısı çizgi" de, tam olarak bu teorinin soğuk ve acımasız mantığının bir sonucudur.
Bu yüzden eser, bir polisiyenin "katil kim?" sorusundan fersah fersah uzakta, bir felsefe kitabının "insan kim?" sorusuna odaklanır. Onu ayrı kılan, edebi formundan (romandan) hiç sıyrılmadan bu felsefi ağırlığı mükemmel bir dengeyle taşıyabilmesidir.
Karakterin din ile olan gelgitli ilişkisi de bu denklemin kilit parçasıdır. Onun savunduğu "tanrıtanımazlık",
Damla belikli
2 puanı neyden kırdınız ?
Omertà1000Kitap
Omertà, Mario Puzo'nun okuyup bitirebildiğim ilk romanı... Klasik bir mafya intikam öyküsü olması bir yana karakterin ve romanın geçtiği yerlerin tasvirleri yüzeysel olarak kalmış ve daha çok romandaki olaya odaklanılması gerektiği göz önünde bulundurulmuş. Amerika'nın yerel polis departmanından tutun da FBI'ın mafyalarla olan kirli ilişkilerinin sümen altından nasıl yürüdüğünü ve Amerika'da ki yasaların, nasıl kirli işler için punduna getirildiğinin işlenişi ve kitabın akıcılığı bu bakımdan gayet iyiydi. Ayrıca yazar, ana karakteri geçmişe de götürerek birtakım olayları anlamamıza, kimin kimle nasıl ilişkisi olduğunu da kitaba iyi yedirebilmiş ve konu bütünlüğü sağlanmış. Romandaki ağır atmosfer kitabın ilk başından sonuna kadar korunmuş açıkçası bu da benim için okunabilecek lezzette olduğunu gösterdi.
İşin açığı kitaptaki birkaç karakter dışında kimse iyi değil. Belki vicdanlara dokunacak şeyler olsa da neticede yasadışı oluşumların yediği haltları okuyoruz :)
Omertà, Mafya Suskunluk Yasası demek. Sicilya'da bir zamanlar hakim bir mafya babası olan yaşlı Baba Zeno, ölmeden önce küçük oğlu Astorre'u yanındaki sadık adamlarından biri olan Baba Aprile'ın gözetimine bırakmıştır. Onu Amerika'ya götüren Baba Aprile, Amerika'da ün salmış ama kendisinin ve üç çocuğunun geleceğini garanti altına alarak mafyacılık işlerinden elini eteğini çekmiştir. Çocuklarını kendi işlerinden uzakta olarak büyütmüş ve yeğeni olarak gördüğü Astorre'u da kendisi gibi yetişsin diye Sicilya'da ki mafya babası eski dostu Bianco'nun yanına vermiştir ama tabiki hâlâ Baba Aprile'ın himâyesi altındadır. Bir zaman sonra Sicilya'dan Amerika'ya dönen Astorre artık yetişkin bir adamdır ve işte kitap ana karakterimiz Amerika'ya amcası olarak gördüğü Baba Aprile'ın yanına geldikten sonra başlıyor.
Mario
Damla belikli
3 puanı nereden kırdınız, merak ettim. Kitabı okumayı düşünüyorum çünkü
So Trash Soo N'ggaa bangg!
BABA olarak çevirilen bu roman bile diyemeyeceğimiz kağıt israfını okuduktan sonra büyük bir depresyon sürecine girdim. Kitap beni kaybettiğim vakitten dolayı büyük bir şekilde üzdü. İşe yaradığı konular var tabii... Anneannem mangalı körükledi bu kitapla
Damla belikli isimli okura yanıt verildi
Damla belikli
@Perpirnar okumadım kesin haksızsındır atakan