Muzaffer KOÇ
@Nevazi
“Ben çocukken fakirdim. İki kuruş elime geçince bunun bir kuruşunu kitaba verirdim. Eğer böyle olmasaydım, bu yaptıklarımın hiçbirini yapamazdım.”
MUSTAFA KEMAL ATATÜRK
Çevre Mühendisi
Ondokuz Mayıs Üniversitesi
İstanbul
48 okur puanı
Eylül 2025 tarihinde katıldı
%18 (912/5051 syf.)
Reklam
%40 (175/432 syf.)
TARİHİN ÖNCÜSÜ; TÜRKLERTarih
Ötüken Neşriyat tarafından yayımlanan ve Hüseyin Nihal Atsız’ın İslamiyet öncesi Türk tarihi üzerine kaleme aldığı yazıları bir araya getirmeyi amaçlayan kıymetli bir eserdir. Kitabın arka bölümünde, milattan önceki dönemde Orta Asya’daki Türk topluluklarının coğrafi dağılımını gösteren geniş bir harita da yer almaktadır.
Bu tür derleme çalışmalarını son derece faydalı buluyorum. Atsız’ın farklı mecralarda dağınık hâlde bulunan tarihsel yazılarını tek bir ciltte toplayıp geniş kitlelere ulaştırması, eserin işlevselliğini artırıyor. Genellikle edebiyatçı kimliği ve Türkçülük akımının fikrî önderi olarak tanınan Atsız’ın, tarihçi yönünün ve tarih yazımına yaptığı bilimsel katkıların da mutlaka bilinmesi gerekmektedir. Saygı duyulması gereken bilimsel çalışmalara imza atan büyük Türkçüye, bu yönüyle de iade-i itibar etmek ve hakkını teslim etmek elzemdir.
Atsız’ın 1933-1936 yılları arasında yazdığı makaleleri bizzat derleyerek kitaplaştırdığı bu eser; Ötüken Neşriyat’ın 13. baskısıyla (Aralık 2025 itibarıyla) okuyucuya sunulmuştur. Yaklaşık 280 sayfadan oluşan çalışma, Hunlardan başlayarak Göktürk Devleti’nin kuruluşuna (M.S. 552) kadar uzanan İslamiyet öncesi dönemi ele almaktadır. Atsız; eserinde Joseph de Guignes ve Yakinf Biçurin gibi yabancı kaynakları karşılaştırmalı olarak kullanmış, Zeki Velidi Togan’ın çalışmalarından da yararlanarak Türk boylarını “sülale” perspektifinden incelemiştir. Kronolojik bir akışla ilerleyen kitapta; Çin kaynaklarındaki isim karmaşaları, göç yolları ve siyasi gelişmeler titizlikle işlenmiştir. Atsız, bu yazıları henüz olgunlaşmamış bir ön hazırlık niteliğinde gördüğü için eserine mütevazı bir yaklaşımla “Toplamalar” adını vermiştir.
Kitabın en dikkat çekici yönlerinden biri de arkasındaki geniş haritadır. Bu harita, Orta
"Tutsak zihinler, özgürlüğü ve akılcılığı öğretemez" önermesi, yalnızca eğitim felsefesinin değil, toplumsal ilerlemenin de en temel yapıtaşlarından biridir. Bir insanın başkasına aktarabileceği ufuk çizgisi, kendi zihninin görebildiği sınırlarla kısıtlıdır. Duvarların ardını hiç tahayyül etmemiş, dogmaların ve ezberlerin konforlu sınırları içinde yaşamayı kabullenmiş bir akıl, bir başkasına uçmayı nasıl tarif edebilir? Bu bağlamda, bilgi aktarımının çok ötesinde bir anlama sahip olan eğitim eylemi, her şeyden önce aklın prangalarından kurtulmasını gerektirir. Çünkü akılcılık, hazır kalıpları ezberlemek değil, o kalıpların neden var olduğunu sorgulayabilme cesaretidir.
Özgürlük ise bu sorgulamanın açtığı kapıdan geçerek kendi gerçeğini inşa edebilmektir. Tutsak bir zihin, doğası gereği bu cesaretten yoksundur ve ufku kendi zincirlerinin uzunluğu kadardır.
Tam bu noktada, sıradan bir "öğretmen" ile gerçek bir "eğitimci" arasındaki o keskin ve aşılmaz çizgi belirginleşir. Sistemlerin ve bürokrasinin birer dişlisi haline gelmiş olan öğretmen profili, mevcut yapıyı muhafaza etmeye odaklanmıştır. Kendisine verilen müfredatı harfiyen uygulamak, ders saatini doldurmak ve ay sonunda emeğinin maddi karşılığını almak üzerine kurulu mekanik bir rutin içindedir. Bağlı olduğu sistemin dışına çıkmaz, sorgulamaz ve öğrencilerini de bu sınırlar içinde tutmaya özen gösterir. Onun işlevi, zihinleri açmak değil, onları toplumun ve otoritenin onayladığı standart kalıplara dökerek şekillendirmektir. Bu yaklaşım, itaati yüceltirken, eleştirel aklı ve bireyin içindeki o cevheri köreltir.
Eğitimci ise bu mekanik döngünün tam karşısında, dönüştürücü ve özgürleştirici bir güç olarak konumlanır. O, bilgiyi bir dikte aracı olarak değil, bireyin kendi yolunu bulması için bir fener olarak
2026 OKUMA HEDEFİ
0/36 kitap - %0 tamamlandı
Henüz kitap okumadı
36 kitap
0 sayfa
1 inceleme
0 alıntı
6 günde 1 kitap okumalı.
Reklam