A.
@Demha_
Martin ama Edemeyen
Que sera sera...
Hoşuma giden paylaşımları beğeniyor ve takip ediyorum. Etkileşim için takibe gerek yok
Film Arşivim: simkl.com/7456051/movies/...
151 okur puanı
Nisan 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
İlk gördüğümde benim evimmiş gibi gelmedi. İkinci kez önünden geçmek istedim. İkinci geçişimde daha dikkatli baktım bu sefer. Evet, çok tanıdıktı ama yine de benimmiş gibi değildi. Bir eve benim evim diyebilmek için orada yaşamış olmak yetmiyormuş, onu anladım. İnsanın aradan uzun yıllar geçtikten sonra evini ilk gördüğünde içinde bir nehrin coşkuyla çağlaması gerekmez mi? Üzerinde duran karanlık bulutların bir anda dağılması gerekmez mi? Tam o an çok sevdiği bir şarkıyı duyar gibi olmaz mı? Bana öyle olmadı. Hiçbiri olmadı.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
- "Şimdi hep birlikte evrene pozitif enerji yayıyoruz tamam mı?"
+"Nasıl yayıyoruz?"
- "Bilmiyorum, böyle kıçımızdan hareketler uyduruyoruz, enerji içimizden çıkıp evrene yayılıyor" dedi ve eliyle bazı komik hareketler yapmaya başladı. İkimiz birden güldük.
Sevgisine ikna olmaya devam edeceğim gerekçeler arıyordum
Ayrılmış olsak bile yaşadığım acıyı geriye dönük pişmanlıklarla artırmak istemediğim için onun masumiyetine, sevgisine ikna olmaya devam edeceğim gerekçeler arıyordum. Vicdan azabı çekmeye devam ediyordur, bir yandan da bunu söylemeye utanıyordur diye hayaller kuruyordum. Kafamın içi sürekli onunla doluydu. Bu kadar kısa zamanda terk edilmeyi makul hale getirmeye çabalıyordum. Bunu onun için mi, kendim için mi istediğimi bilmiyorum, anlatması biraz güç ama onun iyi biri olduğunu düşünmeye ihtiyacım vardı. Aldığı karardan ziyade geçmişimiz içindi bu ihtiyaç. Uykumda sarıldığım, öptüğüm insanın iyi olmasını diliyordum.
Yusuf'un ve Muazzez'in hayattan bir tek istekleri vardı: Beraber olmak... Şimdilik beraberdiler.
Araban inancımı güçlendiriyor :)
Oyalanmadan arabaya bindik, marşa bastım, çalışmadı. Jülide başka yere bakıyordu. Tekrar marşa bashm, yine çalışmayınca ağzımdan gayriihtiyari bir küfür çıktı. Utançla Jülide'ye döndüm, hiçbir şey olmamış gibi başka yerlere bakmaya devam ediyordu. "Küfür etme, Bismillah de, çalışır." O bildik tebessüm takılmıştı zarif dudaklarına. Şaka yapıp yapmadığını anlamaya çalışıyordum. Yavaşça "Bismillah" deyip denedim, araba çalışlı. "Araban inancımı güçlendiriyor" dedi, sesine buğu katmaya çalışarak.