Hiçbir şeyi hatırlamayarak ve beni zerre kadar umursamayarak beni bir kez daha ağlatmıştı; bu kez hıçkıra hıçkıra değil için için ağlamıştım ki bu, ağlayışların en hazinidir.
Tanrı biliyor ya, gözyaşlarımızdan utanmamıza hiç gerek yoktur; gözyaşları, katılaşmış yüreklerimizi kaplayan kirin pasın üzerine yağan bir yağmurdur. Ağladıktan sonra daha iyi bir insana dönüşmüştüm - daha nadim, vefasızlığımın daha farkında ve daha hassas.