“Yaşayabileceğin en iyi yer burasıysa ve burada sunulanlarla yaşamak zorsa, zorluklara olabildiğince hoşgörü göstermen ve sürdürdüğümüz kısacık yaşamı güzelleştirmen gerekir.”
Dağ patikasını tırmanırken şöyle düşündüm: Sadece aklın istikametinde hareket edersen insanlardan uzaklaşırsın.
Duygularınla hareket edersen sürüklenirsin. Ruhunu açarsan ve dilediğin gibi yaşamazsan sıkışırsın. Nasıl bakarsan bak, insanlarla yaşamak zordur.
Bu zorluk arttıkça dünyadan uzaklaşmak ve sakin bir yerlere gitmek istersin. Nereye gidersen git bu zorluğun seninle geleceğini anladığın zamansa şiir doğar, resim can bulur.
Aslında kitabın başlığından daha farklı bir format bekliyordum. Kitabın giriş bölümü kitaba dair en beğendiğim şey oldu. Kitap ilerledikçe çok bana hitap ediyormuş gibi hissedemedim. Hitabet beni kitaptan koparttı açıkçası. Yinede güzel nasihatler içeren ve nasihatlere Resul’den ve Sahabeden yerinde örneklendirmeler getiren güzel bir kitap olarak buldum.