Özgür olduğunu, artık onu kimsenin tutamayacağını hissediyor. Bundan sonra Vasili Andreiç bu dünyada ne bir şey gördü, ne bir şey işitti, ne de bir şey hissetti.
Bu suskunluğun kapkara okyanusunda camdan yapılma çanı içerisindeki bir dalgıç gibi yaşıyordu ve dahası, dış dünyaya uzanan halatın koptuğunu ve sessiz derinliğin içinden hiçbir zaman dışarıya çıkarılamayacağını şimdiden sezen bir dalgıç gibi yaşıyordu.