Levin yoldan paten alanına giderken kendi kendine heyecanlanmana gerek yok sakinleşmen gerek ne oluyor sana sus artık bu dala diyordu tüm bunları kalbine söylüyordu kendini ne kadar yatıştırmaya gayret etse de nefesi bir o kadar tıkanıyordu... Nevin için kiti bu kalabalık içinde tanımak ısırgan otları arasında gülü fark etmek kadar kolay olmustu..Kiti bütün çevresini saran bir tebessümdür levinin... Sanki güneşe bakmamaya çalışırcasına kitiye bakmamaya gayret ederek aşağıya indi ama bakmamasına rağmen yine de bir güneş gibi onu görüyordu...