İnsanın sömürülmesinin yeni değişkenleri; yalıtılma, ayrı tutulma, yalnızlık, ihmal edilme ve dışlanmadır.
Modern dünyada sömürülenler, topluluk hayatının kıyısında kalanlar, topluluk hayatları tükenenlerdir.
İktidar bugün dolaysız eyleme başvurarak değil, basitçe görmezden gelerek, müdahale etmede yetersiz kalarak, önlem almayı reddederek, hukuki biçimciliğin ve politik felcin birbirini takviye ettiği karmaşık ve mükemmeliyetçi uygulamaların arkasına sığınarak sömürmekte ve baskı altına almaktadır.
Şu konuyu profile sabitlemek için yazıyorum.
Sizinle takipleşmeyi kestiysem mesajlarınıza ya bakmadan silerim ya da görüldü atarım. Yıllar sonra yeniden gelerek mesaj yazmayınız, engellemek istemediğim için kibarca görmezden geliyorum, anlayışla yaklaşırsanız sevinirim.
Maalesef takipleşme bittikten sonra mesajlaşılan kişi mesaj atmaya devam edebiliyor. Bu fazlasıyla sorun, çözülebilirse harika olur 1000Kitap Destek
Balkon konuşmasını sonlandırırken bir şarkı armağan etmek isterim youtu.be/ytbUzbTEshw :)
Stendhal’ı bile kıskanıyor olabilir miyim?
Tam da benim yapacağım tarzda bir ateist fıkrasını benden çaldı:
“Tanrı’nın tek bahanesi, var olmamasıdır.”
Ben de bir yerlerde şunu söylemiştim:
Varoluşa en büyük itiraz nedir?
Tanrı...
Eskiden ne güzel yorum yapardım kimse de kaldıramazdı yorumu, şimdi herkes pat pat yorum kaldırıyor 🥹 ama öte yandan ben de kaldırıyorum, ülkece geldiğimiz halet-i ruhiye bu oldu maalesef, tahammül edemiyoruz başkasına, ötekine.
Oysa bu yaşamda en öğretici olan, bizden olmayandır. Düşünceler çarpıştıkça güzeldir, çarpıştıkça sorgulatır, düşündürür, öğretir. Keşke hapse atmak yerine pardon :d yorumları kaldırmak yerine onlara karşılık verebilsek.
Ötekini evetleyebilmek, kendini hayırlamak demek değildir, kendi evetini yeni bir gözden görebilmektir. Diğer türlü düşünce hapishanesinde kalıyoruz, işin kötüsü içeriden kilitli. Kendi kafesimize mahkumuz.