Uzun bir pazar günü daha geçip gitti, anne şimdi toprağın altında yatıyor, ben işime döneceğim, sonuç olarak değişen hiçbir şey yok, diye geçirdim içimden.
İş telaşı evdeki esas işten çok daha büyük, bu da yetmezmiş gibi yolculuk yapma eziyeti de üstüme yıkılmış durumda; aktarmalı tren koşturmacası, düzensiz, kötü yemek, sürekli değişen, asla kalıcı olmayan, asla içten olmayan insan ilişkileri. Şeytan görsün yüzünü bütün bunların!