Dîdar Ebru
@DidarEbru
Öğretmen
İstanbul
1 Ocak
243 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Kitapta Sait Faik’in kendi hayatından kesitlerin bir öykü içinde anlatımını görüyoruz. Bol bol deniz havası alacağınız kitap sizleri adalara götürüyor.
Sait Faik’in okuduğum ilk kitabı bu. Tanımadığımı düşünüyordum fakat kitaptaki bazı cümleleri daha önce de bilip sevdiğimi farkettim. Oldukça sade bir dili var, zorlama bir edebiyat değil. Kendiliğinden, uğraşılmamış bir güzellik sunuyor insana. Bedri Rahmi bu sadeliğin arkasında domuzuna bir gayret, kahredici bir sabır, şaşırtıcı bir inat var diyor. Ben de öyle düşünüyorum. Zira bu kadar karışık bir zihin dünyasına sahip olan insanın duygularını bu kadar anlaşılır ve akıcı ifade edebilmesi için derin zahmetler gerekiyor.
Reklam
Sohrâb Sepehrî’nin sekiz kitabının toplandığı bir eser. Bu yönüyle güzel fakat maalesef çeviri şiirlerin ruhunu büyük ölçüde kaybettirmiş. Şiir olsun diye yerli yersiz kurulan devrik cümleler, çeviri yapılırken seçilen kelimeler pek çok şiiri öldürmüş vaziyette. Önceden bildiğim şiirleri bile tanımakta zorlandığımı söyleyebilirim. Yine de şairi tanımanın gerekli olduğunu ve şiirlerinin bizler için bir hazine olduğunu söyleyeceğim. Ben de şairi kısa süre önce tanıdım ve şairin kelimelerine âşina hissettim kendimi. Şiirleriyle bir süre daha hemhal olacağım gibi görünüyor. Kitapta yer alan Rengin Ölümü, Biziz Huzûrumuzun Gölgesi, Okşayış Dalgasısın Ey Girdap, Suyun Ayak Sesi, Gurbet, Yoldaşlar Bahçesine şiirlerinin okunmasını, mümkünse farklı çeviriden, tavsiye ediyorum.
Söyleyin bakalım ne yapacağımızı? Ha?
Kitap bir antikahramanın yaşadıklarını okuyucuyla paylaşmasını anlatıyor. Kitaptan önce filmini izlemiştim ve kitap kadar başarılı bulduğumu söyleyebilirim. Filmde de kitapta da ilk bölüm müthiş şiddet içeriyor ve anlam veremiyorsunuz. Fakat daha sonra bize bazı sorular sorduruyor: İrade olmadan, iyilik dayatılarak , koşullanmaya yoluyla “iyi bir birey” olunabilir mi? İnsanlardaki saldırganlık güdüsünü yok ederek suçu yok edebilir miyiz ve bu erdemli bir davranış mıdır? Suçlunun iradesini elinden alan yönetim onu savunmasız hale getirerek aslında farklı bir şiddet uygulamıyor mu? Ve dünya aslında tanrının elinde olan bir otomatik portakal mıdır?
Bitireli birkaç gün oldu. Ama en çok söylemem gereken yerde güzel bir kitabın bitişinin verdiği huzurlu /huzursuz suskunlukla kaldım. Raskolnikov, onun buhranları, kabusları ve çatışmaları öyle gerçekçi ve bilindik duygulardı ki bir anda sanki yıllardır tanıdığım biri oluverdi. Kitap hakkında uzun uzun incelemeler yapamayacağım. Sadece şunu ekleyebilirim: Kitap bitti ama ben kafamın içinde kendisini gezdirmeye devam ediyorum.
Psikolojik tahlillerde üstüne tanımadığım yazarın bir başka güzel kitabı. Aslında günümüz insanının da cebelleştiği dilemmaları konu edinen, bütün ikilemlerin verdiği huzursuzluğu başarılı bir şekilde anlatan bir kitap. Sayfaları çevirdikçe emin olamadığınız için öylece bıraktığınız şeyleri hatırlayacak, son sayfayı okuyup bitirdiğinizde yeniden kendi tereddütlerinizle baş başa kalacaksınız.
Reklam