“ Kimileri düşer yalnızlığa, kimileri yükselir.
Düşenler için ufuk yoktur artık;
Bütün renkler beyazdır,
Sesler birdir
Ve yarın belki’dir,
Dün şüphelidir,
Bugün nerededir?
Üstelik, sular kaskatıdır,
Yönler düğümlenmiştir.
Ve aynadır her şey;
Tozludur anılarla,
Kat kar kirdir.
Düşenler için yalnızlık,
Durup dinlenmeden akan susuz bir nehirdir. “
“ Yalnızlık alıp karşına kendini, öteki kendinlerle konuşmaktır. Bakışmaktır, öteki kendinlerle; dövüşmektir. Kimi zaman da, öldürmektir içlerinden sana en çok benzeyeni, benzemiyor diye.
Yalnızlık, öldürmektir. “
“Eğer bir şey duygusal anlamda bizi boğacak kadar ağır olursa ve ona katlanamayacağımızı düşünürsek, yaşadığımız olayla o anda hissettiklerimizi birbirinden ayırarak kendinizi korumaya çalışırız. Bu yolla anıyı hafızamızda tutarız ve onu önemsemeyiz, çünkü ona bağlı olan korkuyu nasıl olsa uzaklaştırmışızdır.”
“Gözünle gördüklerine sakın inanma. Görünenlerin hepsi sınırlıdır. Anlayarak bakmaya, bildiklerinin ötesine geçmeye çalış. O zaman uçmanın anlamını daha iyi öğreneceksin.”
Sen bana, dünyaya başka türlü bir hayatın da mevcut olduğunu, benim bir de ruhum bulunduğunu öğrettin. Bunu sonuna kadar götüremediysen, kabahat senin değil… Bana hakikaten yaşamak imkanını verdiğin birkaç ay için sana teşekkür ederim.