Hayatım birden duruverdi. Nefes alıp verebiliyor, yemek yiyebiliyor, su içebiliyor ve uyuyabiliyordum. Aslında bunları yapmadan edemezdim ama içimde gerçek bir hayat yoktu.
insan ölüyorsa acıdan ölür bir gün
kendine bir daha uğrayamadığından,
koyduğu yerde durmayışındandır hayatın
hatanın dönüşsüz oluşundandır.
hiçbir aşk titremez sonsuza değin,
bütünlüğünü yitirişinden ölür bir mum
ve insan kanatlarından
ayrılır bir gün.