Dıssıden TC
@Dissidentc
Ve eğer gece yatağınızda uykunuz gelmiyorsa kitabımı okuyabilirsiniz.
George Orwell, “1984”ü roman diye yazmış ama ben okurken roman değil, devlet protokolü gibi hissettim.
Sanki birileri kitabı almış, “bunu nasıl uygularız?” diye deneme tahtasına çevirmiş.
Gözetleme, manipülasyon, sansür, hafızayı silme…
Bunlar Orwell’in hayali değil, her dönemde iktidarların en sevdiği oyuncaklar.
“Büyük Birader seni izliyor.”
Aslında o cümle sadece distopya değil, bugün her telefonda, her kamerada, her manşette yankılanıyor.
Benim için 1984’ün özeti şu:
İnsanları zincirle değil, ekranla yönetmenin el kitabı.
Parti, halkın gözünü korkutarak değil, aklını karıştırarak yönetiyor.
Gerçeği ters yüz ediyorlar:
Savaş barıştır, özgürlük köleliktir, cehalet güçtür…
Bizim ülke de bu cümleleri bazen kendi dilinde fısıldıyor.
“Ekonomi şahlanıyor” derken milletin cüzdanı eriyor.
“Basın özgür” derken kimse konuşamıyor.
“Yargı bağımsız” diyorlar ama hakikat zincire vurulmuş.
Orwell’in anlattığı sistem, kaba kuvvetle değil, alışkanlıkla insanı köleleştiriyor.
Çünkü en tehlikeli tutsaklık, kafanın içindekidir.
Biri sana sürekli “iyi yaşıyorsun” derse, bir süre sonra aç karnına bile inanırsın.
İşte o an özgürlük bitmiştir.
Benim için “1984”, geçmişi anlatmaz; geleceği uyarır.
Ve o gelecek çoktan başladı.
Ama ben o dünyayı kabul etmiyorum.
Ne ekranın gözümden, ne sistemin zihnimden geçmesine izin veririm.
Bir toplumun en büyük direnişi, düşünmeyi bırakmamasıdır.
O yüzden Orwell’in son cümlesi benim için tersine çevrilmeli:
“Büyük Birader seni izliyor” değil;
Artık biz Büyük Birader’i izliyoruz.
Ölüm: insanlık tarihi boyunca insanların dinden ülke sınırlarına kadar etki göstermiş , kimileri için korkunç bir son kimileri için ise kurtuluş olan insana ait en kompleks oluşumdur.
Ama biyolojik olarak beyin sapının işlevini yerine getirememesinden başka bir şey değil.
İnsanda en son başka canlıya hayat verecek olan hücreler yani sperm ve yumurta ölür sizcede ilginç değil mi ?
