Bu dünyada yapacak bir şeyim olduğuna inandır beni.
Bu taşta, bu çiçekte bir payım bulunduğuna...
Sayfa 140
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Büyürken geniş ufuklarımız olmadı bizim. Küçücük avuçlarımızla sınırlarımızı genişletmek istedikçe yaşamın binlerce engeli yığıldı önümüze. Hangi birini yenebilirdik bunca olanaksızlık içinde. Umutsuzluğu tanıdık, yenilgiyi öğrendik, kimsesizliği tatdık.
Kendinden hiç hoşlanmayan pek çok insan gördüm; bunlar önce başkalarının kendileri hakkında iyi düşünmelerini sağlamaya çalışırlar. Bunu başarınca da, bu sefer kendileri de kendileri hakkında iyi düşünmeye başlarlar. Ama bu, sahte bir çözümdür; bu, başkalarının otoritesi altına girmeyi kabullenmektir.
Size düşen ödev, kendinizi kabullenmenizdir, benim sizi kabullenmemin yollarını aramak değil.
Ama biz, kendi zayıflıklarını başkalarına yansıtan ve sonra da yalnızca kendi güçlerini arttırmak için 'onlara yardımcı olur gibi görünen' o papaz kılıklı iyleştiricileri iyi biliriz.
Sayfa 180 - Ayrıntı yayınları 9. basım