Serhat Akış
@Drad
25 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
DNF
Hayat kısa, okuyacağımız kitaplar sınırlı. Okumak için okumamalıyız. İyi kitaplar okumalıyız. Bu kitap sadece vakit kaybı. Bunu benim gibi deneme yanılma yoluyla öğrenmeyin.
Bir adam günlük hayatını yaşarken, arabasında aniden, hiçbir uyarı olmaksızın tamamen kör olur ve bu körlük virüsü aynı şekilde yangın gibi bütün insanlara yayılır. İnsanlar kör panik havasında beceriksizce dolaşıp açlık çekerler ve çaresiz bir şekilde yaşam mücadelesi verirler. İnsan doğasının korkunç olasılıklarını keşfettiren ve vahşeti açığa çıkaran muhteşem bir kitap.
Saramago bu kitabı ile 1998 yılında Nobel ödülünü kazanır. Ama kitap aynı zamanda körlüğün olumsuz tasviri nedeniyle kör topluluğunu temsil eden kuruluşlar tarafından ağır eleştiriler de alır. "National Federation of the Blind" Başkanı Dr. Marc Maurer kitabın 2008 yapımı filmi için "Kör insanlar uygarlaşmamış, hayvanlaşmış yaratıklar gibi davranmazlar." der ve filmi protesto eder. Saramago ise alegorik olarak "rasyonelliğin körlüğünü" tasvir ettiğini söyler ve protestoları reddeder. Ben de kitabı okurken körlüğü tamamen simgesel yorumladım ve engelliliğin yansıması olarak görmedim. Zaten kitabın sonunda doktorun karısı "Bence biz kör olmadık, biz zaten kördük. Gördüğü halde görmeyen körler." diyerek tam olarak bunu anlatır.
Kitapta ilginç olan özellikler vardı. Örneğin diyaloglar tırnak işareti veya satır başı ile ayrılmıyor. Uzun ve soluksuz pasajlar içerisinde yeni bir karakterin konuştuğunu anlamanın tek yolu nokta ve büyük harfli bir kelime olması. Ve kitapta hiçbir karakterin ismi yok. Bunun yerine karakterler onları tanımlayan unvanlarla anılıyor. Çünkü körler dünyasında isimden çok sesler daha faydalıdır.
İnsanlar gerçek yüzlerini zor zamanlarda gösterir. Kitapta bütün insanlarda kör olduktan sonra açığa çıkan tek bir ortak özellik vardı: acizlik. İnsanın sadece görme duyusunun onun elinden alındığında yaşayayacağı vahşet ve çaresizlik çok çarpıcı. İnsan bu kadar zayıf bir varlık iken nasıl
The Monk Who Sold His Ferrari is a story of a lawyer, Julian Mantle, who sold his fortune to study the seven virtues of the Sages of Sivana. Motivational writers are my guilty pleasure, and even though these books are full of clichés like "there are no mistakes in life, only lessons," I think very simple teachings need to be reminded sometimes.
Every symbol represents a virtue in this book. Each of the Seven Virtues encompasses a bunch of habits. For example, here are the habits mentioned for the first virtue, "Master Your Mind".
1. Don't judge the events as "good" or "bad," but learn and experience from them.
2. The heart of the rose: Stare at a rose in a quiet place and just concentrate on the flower for 10-20 minutes.
3. At the end of the day, write what you did today. And take 10 minutes to evaluate how to improve your next day.
4. Opposition thinking—people can easily think negative thoughts, but try the opposite this time. Take every negative thought and turn it into a positive one.
5. Secret of the lake. Envision your dreams becoming a reality. Picture vivid images of what you want to become. Then they will become a reality.
These are just habits of the "first virtue". Each one has several habits to develop. I did not practice any of these habits. They didn't interest me enough to want to implement them, but there was an enjoyment in the reading.
My favorite part of the book is the "Magnificent Garden" symbol: "When you control your thoughts, you control your mind. When you control your mind, you control your life. Mind management is the essence of life management. Stand guard at the gate of your mind garden and do not let toxic thoughts enter." This chapter opened up a new dimension for me, and I wanted to incorporate this into my life.
I disagree with a
