DERYA

Yankı
Yıllarca kendini bir rüyaya inandırdı. O geceyi, o suskunluğu, o çocukluk korkusunu… “Belki hiç yaşanmadı,” dedi içinden. Kalbiyle aklı arasında yıllarca bir sessizlik anlaşması yaptı. Sonra bir gün, kız kardeşinin gözleriyle o anlaşma bozuldu. Bir cümle — basit, sıradan, ama dünyayı yerinden oynatan bir cümle — her şeyi yeniden hatırlattı. Artık sadece bir anı değildi; bir şahit vardı. O anda çocukluğunun üzerine kurduğu bütün duvarlar yıkıldı. Sandığı gibi hayal değildi, gerçekten olmuştu. Ve o fark edişle birlikte, kırılan sadece kalbi değil, yıllardır inandığı “unutabilirim” yalanıydı. Ama bu kez farklıydı. Artık yalnız değildi. Bir ses daha vardı geçmişin karanlığında — ve o ses, en sessiz acıların bile gün yüzüne çıkabileceğini fısıldıyordu. 09/11/2025 01:36
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
"Her şey ne çabuk değişti, değil mi kızım?"
Sayfa 10
İnsanın içi dışı bir mi ki evler öyle olsun.
Sayfa 13
Keşke öyle yapsalar...
Bugün eşiğimden içeri girenler bana acı verecek hiçbir şey bırakmadan gittiler. Geldikleri gibi gittiler.