Duru Ece
@DuruEce
17 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Çook önceden okuduğum bir kitaptı. Bir videoda incelemesini dinleyince tekrar okumak istedim. Tabii ilk okuduğum seferki kadar etkilenmedim, çünkü hangi olayların olduğunu hatırlıyordum. Beni o zamanlarda da etkilemiş ki hâla hatırlıyorum. Olaylar çok sade bir dille anlatılmış, hiçbir duygu gereksizce uzatılmamış, betimlenmemiş. Olayları anlatması zaten o duyguyu hissetmemize yetiyor. Ekstra betimelemeye de gerek duyulmuyor dolayısıyla. İnce, kolayca okunup bitirilebilen bir kitap. Önceden de beğenmiştim, şimdi okuduğumda beğendim.
Reklam
Teomanı ve şarkılarını çok sevdiğim için kitabını almıştım. Ve fark ettim ki kameralarda nasıl kendisi gibi, içinden geldiği gibi davranıyorsa kitabında da tamamen öyleydi. Adamın dürüstlüğüne, açık sözlülüğüne, en kötü kusurlarını ve en iyi yönlerini çekinmeden anlatmasına hayran kaldım. Onu sadece müzisyen olarak tanırdım, halbuki birçok farklı ve yüksek puanlı bölümlerde okumuş. Onun ne kadar zeki ve akıllı birisi olduğunu öğrendim. Hayran olduğu sanatçıları, yazarları da öğrendim. Ve bahsettiği eserleri de merak etmeye başladım, belki sırf bu meraktan dolayı bahsettiği kitapları okurum, filmleri izlerim. Adamın gerçekten farklı bir hayatı olmuş ama benim enn çok hoşuma giden kısmı her şeyi canı öyle istediği için yaptığını söylemesiydi. Bu büyük bir lüks ve büyük bir özgürlük bence...
Anılarını okurken bazen güldüm bazen üzüldüm. Bence kendisini hiç kasmadan, olduğu gibi yazması, içini dökmesi çok güzel bir şey. Onun hakkında birçok bilgiye sahip olmak beni çok mutlu etti. İleride bir gün konserine de gidebilmek dileğiyle...
O kadar heyecan verici bir romandı ki anlatamam. Okurken gerim gerim gerildim, kalp atışlarım deli gibi hızlandı; sonunda neler olacağını da çok merak ediyordum, bir sonraki sayfa neler olacağını da. Öyle merak uyandırıcıydı ki! Bu yıl şimdiye kadar okuduğum hiçbir romanda böyle bir duygu yaşamamıştım. Adeta her an kitabı okumak istiyordum. Eve gelir gelmez kitabı okumaya başlıyordum ve saatlerce hiç sıkılmadan, o gerginliği hissederek okuyordum. Çok güzel bir kitap demek yetmez, harika bir kitaptı bu! Paul ile o kadar çok empati kurmamızı sağlamışlar ki... Kitabı okurken adeta o ortamın içine giriyormuş gibi hissediyorsunuz. Hani bazı filmler vardır izleyince güzel diyebilirsiniz ama sadece bir film izlediğinizin farkındasınızdır. Ve bazı filmler izlersiniz ki onları izlerken adeta kendinizi filmin içinde gibi hissedersiniz, filmi kapatınca kendi hayatınıza geri dönünce bir tuhaf hissedersiniz. İşte aynı hissiyatı sonuna kadar veriyor ve bence bir kitapta veya filmde, dizide en önemli özelliklerden biri de empati duygusunu size ne kadar hissettirdiğidir. Bu duyguyu en çok Joker filminde ve Sadist romanında buldum ve çok hoşuma gitti. Öyle akıcı ki... Sonunda keşke bu anlatılanlar Paul ün yazdığı romanın parçası olsa diye düşündüm. Öyle olmaması da beni şaşırttı. Paul ün haline, onda bıraktığı acılara, psikolojisine, fiziksel olarak hissettiklerine o kadar üzüldüm ki...
Açık konuşmak gerekirse okuduğum en sıkıcı kitaplardan biriydi ama aynı zamanda da en çok okurken üzerine düşündüğüm kitaplardan biri oldu. Neredeyse her satırını okurken yazılan şey hakkında düşündüm, bu söylediğinde haklı mı haksız mı, haklıysa neden haklı değilse neden değil diye. İlk başlarda fark edememiştim, yazılanlar mantığıma uyuyor gibi gelmişti fakat ilerledikçe birçok yerde kitaptaki görüşleri desteklrmediğimi gördüm. Örneğin ; şairlerin çok büyük bir çoğunluğu yararsız ve çoğu yazdığı şey yasaklanmalı, bunun yerine devletin başındakilerin belirlediği şeyleri belirledikleri şekilde anlatan şiirlerin okutulmasına izin verilmeli deniliyordu. Bu da bana Cesur Yeni Dünya ve 1984 teki Shakespeare in şiirlerinin yasaklanmasını hatırlattı. Kitabı okudukça birçok yönden 1984 e ne kadar benzer bir düzenden bahsedildiğini gördüm ve anladım ki burada övülen asıl devlet düzeni totaliter devlet düzeniydi. Bir devletin ayakta kalabilmesi için önemli olan tek şey topluluğun düzeniydi. Bireyin özgürlüğü çok fazla kısıtlanıyordu ve bireyin değil toplumun mutluluğu önemliydi bu kitaba göre. Her şey bunun üzerine kuruluydu, kanunlar buna göre düzenleniyordu. Eğer savaşta kendi devletlerinden birisi esir alınırsa orada bırakılmasını söylüyordu. Bireylerin hepsi devlet için çalışacak ama devlet birey için hiçbir fedakarlıkta bulunmamalı yani, devletin devamlılığı için. Eğer esir alınan kişiyi birisi kendi isteğiyle gidip kurtabilirse istediği kadınlarla birlikte olabiliyordu. Kadınları da tamamen kullanabilecekleri birer eşya olarak görüyorlardı yani. Ne olursa olsun erkeklerin her işi kadınlardan daha iyi yaptıklarını fakat aynı işi yapabilecek eşitliklerinin de olduğunu söylüyorlardı. Bu anlayışı da hiç mi hiç doğru bulmuyorum. Ayrıca aile kavramı ortadan kaldırılmak
Bu kitabı çok beğendim. Hem cümleleri arada sırada uzun olsa da insanı yormuyor hem de çok akıcı. Üstelik yazarın dinozorlar konusunda bilgi sahibi olduğunu da gördüm, neden bunu yazdım bilmiyorum ama ilgimi çekmişti kitapta eski devirlerle ilgili yazılanlar. Macera çok güzel, ben dilinde anlatılması ve arada başka birisinin gözünden anlatılması çok güzel ve yaratıcı. Hikayede çok güzel kurgulanmış ve çok güzel aktarılmış bence. Gelecekle ilgili kötümser bir bakış açısı söz konusu. Kitabı okuduktan sonra dışarıya çıkıp yıldızlara baktığımda ‘iyi ki her şey olması gerektiği gibi ve normal’ diye düşündüm. Kitap beni o kadar etkilemiş yani. Wells in ilk okuduğum kitabı Tanrıların Tohumu idi ve hiç beğenmemiştim. Hatta Wells okumamayı düşünüyordum ama tesadüf eseri okumaya başladım. İyi ki de okumuşum diyorum. Ayrıca ince bir kitap olması da insanı çekiyor bence. Otostopçunun Galaksi Rehberi kitabına göre hem daha akıcıydı hem de çok daha az karmaşıktı. Hem yaratıklar hem yaşanan olaylar daha sadeydi o kitaba göre ve böyle olması daha çok hoşuma gitti. Cesur Yeni Dünya kadar felsefi şeylerden bahsetmese de kurgusunu, anlatım şeklini çok beğendiğim için bu kitaba da tam puan vereceğim. Kısaca kesinlikle tavsiye ederim, çok ilgi çekici ve ufuk açan bir kitap bence. Ayrıca kitapta geçen bilmediğiniz kelimeleri araştırınca genel kültürünüzün de baya bir arttığını hissediyorsunuz. Özellikle önsöz kısmından çok şey öğrendiğimi söyleyebilirim örneğin. Bir tek hoşuma gitmeyen kısım bilmediğimiz yerler için olan açıklamaları hemen o sayfanın altına değil de en arka sayfalara koymaları oldu.
Reklam