Duygu Ateş
@Duyguatees
Kötülükleri bitiremeyiz ama iyilikleri çoğaltabiliriz.
Destanları ancak kahramanlar yazar. Çünkü onlar, vazifenin bittiği yerde, ölümü göze alarak çalışmaya devam ettikleri için birer kahraman olmuşlardır... Tıpkı "Çöl Kaplanı" Ömer Fahrettin Paşa gibi...
Ruhu şad, hatırası her dem taze olsun...
Tarihi roman okumak konusunda ön yargıya sahip biri olarak başladım kitabı okumaya. Okudukça her sayfasını daha meraklı çevirdim. Sonlarına doğru gerçekten yüreğim sıkıştı, gözlerim doldu. Yalnızca tarih dersinde adını duyduğum Çöl Kaplanı bir komutana hayran olabileceğimi tahmin etmemiştim. Düşmanın bile hayran olduğu, saygı duyduğu, sabrına, vatan sevdasına imrendiği biri Fahrettin Paşa.
Vatan, millet sevgisinin, fedakârlığın, vefanın ve kutsal değerlerimizin her geçen gün kıymetsizleştirildiği bu günlerde bu hasletleri tekrar hatırlayabilmek ve değer bilebilmek umuduyla...
Onlar, yaşamak için değil yaşatmak için yaşayanlar,
Kurtulma derdi oldukları için kurtarmak için çırpınanlar,
Başkalarının iman selâmeti uğruna,
Yanmayı göze alanlar,
Başkasının günahına ağlayanlar...
Onlar, Allah Resûlü'nün güzide arkadaşları,
Zor davanın, yılmaz ve yorulmaz yoldaşları,
Ebu Cehil'in ve Ebû Leheb'in korkulu rüyaları,
Mazlum ve mustazafların emin sığınakları...
Onlar, az konuşup çok iş yapanlar,
Nutuk atmayı değil, terlemeyi sevenler,
Ektikleri tohumları zayi edenlerden
Allah huzurunda şikâyetçi olanlar...
Allah'ım!
Bizleri kutlu nesil olan Sahabe'nin şikâyetçi olduklarından eyleme!
Onların bu topraklara ektikleri iman tohumlarını zayi edenlerden etme!
Toprağın hakkını,
Tohumun hakkını,
Sahâbenin hakkını,
Peygamberin hakkını,
Senin hakkını ödemeye gayret edenlerden eyle!
(âmin, âmin,âmin)
Puan vermedi·144 syf.··
Beğendi
·2021 46. kitabı
·22 günde okudu
·Okunma: 17 Ekim 2021 01:18
"Göğsümde bir yanardağ kıvranıyor Rüveyda
Yaraları kapandıkça kanıyor Rüveyda..."
Rüveyda...
Kitaba ismini veren ve 3 farklı şiirle tamamlanan Rüveyda. Bana okurken de dinlerken de hissettirdiğini hiçbir cümle tam anlamıyla karşılayamaz. Özellikle Rüveyda'ya Ağıt şiirinin yeri bende apayrıdır...
Tabi kitap sadece Rüveyda şiirlerinden oluşmuyor. İçerisinde birbirinden güzel şiirleri de barındırıyor. Beni dinlendiren bir kitap oldu. Yavaş yavaş, sindire sindire okudum her bir şiirini. Şiire, o hassas ve ince ruha ihtiyacımız var. Severek tavsiye edebileceğim bir kitap...
Sevgiyi bilmeyen ve haketmeyen bir insanı seversen ne olur?
İncelemeleri okurken böyle bir cümle ile karşılaşmıştım ve roman boyunca Feride gibi olur dedim kendime. Gerçekten Kâmran'ın asla Feride'nin sevgisine layık olmadığını düşünüyorum. Onca yaşanan zorluk, üzüntü ahh Feride değermiydi gerçekten.
İçime en çok dokunan, Feride'nin yaşadığı herşeyi yine Kâmran okusun diye o deftere yazdığını itiraf ettiği satırlardı. Kızarsın, nefret etmeye çalışırsın hatta ettiğini söylersin ama yine de herşeyi ona anlatmak için biriktirirsin... Yine de sonunda Feride'nin mutlu olması, çok sevdiği o sevdasına kavuşmuş olmasına sevindim. Mutlu sonlara ihtiyacımız var en azından masallarda, romanlarda.
Çok fazla övgüye sahip bir eser olmasına rağmen eleştirilebilecek birçok noktası var. Gereksiz kalın bir kitap öncelikle. Kitabın ana konusunun olduğu kısım evet çok güzel ama kalan kısımlarda o kadar fazla gereksiz ayrıntıya girilmiş ki beni çok sıktı özellikle baş kısımları. Başlarda yarıda bırakmamak için çok çabaladım. Sondaki saçma bitişe hiç girmiyorum bile. Yine de tarihte yaşanan onca acılara tanık olmak ve ana konu için bir şans verilebilir.
