Demet Akpınar
@EDemet55
Instagram: okuyanogretmen_hu
...becerebiliyorsanız bazen hiçbir şey yapmamalısınız. Biraz kapanıp okumalı, kendinizle baş başa kalmalısınız.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
%32 (340/1040 syf.)
Reşat Nuri Güntekin - Acımak
Reşat Nuri Güntekin’in Acımak romanı, kısa ve akıcı yapısına rağmen insanın içine ağır ağır çöken, son sayfasına kadar kalpte bir sızı bırakan çok duygusal bir hikâye. Zehra’nın babasına karşı duyduğu sert yargılar, bir defterle parçalanıyor; satırlar ilerledikçe bir adamın düşüşünü değil, aslında çaresizlik içinde çırpınan bir babanın kırılmış hayatını okuyoruz. Mürşit Efendi’nin hataları, pişmanlıkları ve en çok da geç kalmış sevgisi insanı derinden sarsıyor. Kitabın en acı yanı ise her şeyin fark edildiği anda artık hiçbir şeyin değiştirilemeyecek olması… Sevginin söylenmediği, merhametin geç öğrenildiği bir hikâye bu. Ve insan kitabı bitirdiğinde şu gerçekle baş başa kalıyor: Bazen anlamak için çok geç kalırız… ama yine de acımayı öğrenmek zorundayız.
Sol Ayağım
Christy Brown'un Sol Ayağım adlı otobiyografisi, insanın iradesi ile toplumun bakışı arasındaki mücadeleyi anlatan sarsıcı bir yaşam hikâyesi.
Serebral palsi ile doğan Christy, bedeninin neredeyse hiçbir bölümünü kontrol edemez. Doktorlar onun öğrenemeyeceğini düşünür. Fakat annesi buna asla inanmaz. Onun için yalnızca bir anne değil, adeta
"savaştaki silah arkadaşı"dır.
Kitabın en unutulmaz anlarından biri, Christy'nin sol ayağıyla tebeşiri tutup ilk harfi yazdığı sahnedir. Bu küçük hareket aslında büyük bir kırılma noktasıdır; hem annesinin umudunu doğrular hem de Christy'nin iç dünyasının dışarıya açılabileceğini gösterir. Ilk yazdığı anlamlı kelimelerden birinin "anne" olması ise bu hikâyenin duygusal merkezini oluşturur.
Çocukluk yıllarında mahalledeki diğer çocuklar onun
farklılığını fark etmeden onunla oynar. Ancak büyüdükçe insanların bakışı değişir; merak ve arkadaşlığın yerini acıma duygusu almaya başlar. Christy'nin asıl mücadelesi de burada başlar: yalnızca bedeninin sınırlarıyla değil, insanların onu eksik gören bakışıyla da mücadele etmek zorundadır. Bazen kendisini zincire vurulmuş gibi hisseder; çunkü düşünen, hisseden bir zihni vardır ama bunu dışarıya anlatmak neredeyse imkânsızdır.
Christy'nin iç dünyasını anlatan en çarpıcı cümlelerden biri "Bütün acım içimdeydi" sözüdür. Bu ifade, onun sessizliğinin ardındaki yoğun düşünce ve duyguları gösterir. Yine de zamanla kendisinden daha ağır engelleri olan insanları gördükçe hayatın farklı yüzlerini fark eder ve sahip olduğu küçük imkânların değerini anlamaya başlar.
Edebi açıdan bakıldığında kitap çok güçlü bir dil iddiası taşımaz. Anlatımı oldukça sade ve yer yer klasik bulunabilecek bir tarzda ilerler. Bu nedenle bazı eleştirmenler eserin klişe bir anlatım kullandığını söyler.
Ancak bu sadelik aynı