Nallıhan’da annemlerin kadınlarla kışları toplanıp roman okudukları okuma günleri vardı, hepsi 1938 öncesi. Benim Ölmeye Yatmak da Cumhuriyetinin taşra bayileri diye tarif eylediğim memur karılarıyla toplanırlardı. Annem yeni Türkçe okumayı çok çabuk öğrendi; elinde gazete, kitap gördüğüm tek büyüğüm ise büyükbabam Fuat Önder’di. Lise bitirme sınavlarımda hastaydı, liseyi bitirdiğimi gördü öldü. Ölmeden önce başucuna gittiğimde: bak baban seni artık evde oturtmak ister, kitap okumaktan da üniversiteye gitmekten de vazgeçemezsin sakın babana yenilme demişti.