Elif İpek SIKICI
@ELFABIYA
Gülmek dostluk için hiç de kötü bir başlangıç sayılmaz. Dostluğu sona erdirme yollarının ise en iyisidir.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Ahlaka uygun tek şey söylemez, ahlak dışı tek şey yapmazsın.
“Burada vaktimizi ziyan etmeyelim. Fırsat çıkmışken bir şeyler yapalım! Her gün bize ihtiyaç duyan biri çıkmaz. Yo yo, şahsen bize ihtiyaç duyulduğunu söylüyor değilim. Başkaları belki çok daha fazla yarar işe. Kulaklarımızda hala çınlayan imdat çığlıkları bütün insanlığa dönük! Ama burada, zamanın bu noktasında insanlık biziz. Hoşumuza gitsin gitmesin. Bunun değerini bilelim, çok geç olmadan! Hadi gidip, bir kere olsun acımasız kaderin bize sunduğu bu görevi hakkıyla yerine getirelim. Ne dersin? Kollarımızı kavuşturup durumun eğrisini doğrusunu ölçüp biçerken de, türümüzü onurlandırdığımız doğrudur. Kaplan kaplanın yardımına hiç düşünmeden koşar ya da balta girmemiş ormanların derinliklerinde kaybolur. Ama mesele bu değil. Burada ne yapmaktayız, işte bütün mesele bu. Ne mutlu bize ki, yanıtı biliyoruz. Evet bu muazzam karışıklığın içinde açık seçik olan bir şey var: Godot'yu bekliyoruz-”
― Samuel Beckett
Kinyas ve KayraEdebiyat
Kinyas ve Kayra başlangıçta derinliğini hissedemediğiniz bir eser. Karakterlerin duyguları var ancak bunların gerekçeleri okuyucuya yeteri kadar inandırıcı gelmiyor. Bu iki insanın içinde bulunduğu nihilizme ve yıkıma ne sebep oldu oldukça yüzeysel ele alınmış. Karakterler oradan oraya sürükleniyor. Sadece kendilerine verilen hayatı ve bedeni tüketmek için yaşıyorlar. Yaşamın intihara göre daha zor olduğu tezini bu bölümlerde ortaya koyan Hakan Günday şöyle diyor: “Üstadın ölümü doğduğunda başlamış ve dünyada görülmüş en uzun süren intihar olarak tarihe geçmiştir. Bugüne kadar yaşamış insanların arasında ölümü en acılı olanıdır. Çünkü yaşayarak ölmüştür. Yaşayarak intihar etmiştir… Bazıları silahla, bazıları siyanürle, bazıları çatılarından atlayarak. Bazıları da yaşayarak! Ki sonuncusu en acı veren ve en yavaşıdır. İnsanın canı o kadar yanar ki birkaç yıl sonra hiçbir şey hissetmemeye başlar.”
Kinyas ve Kayra da kendini hızlandırılmış bir yaşamın içerisine sokup ölüme doğru hızla yol alıyor. Hayata tutunamamış bu iki genç pek çok değer yargısını sorguluyor. Düşmüş insanların hayatlarını yakından gözlemleyip kendileri de aynı hayatı yaşayıp ayakta kalmaya çalışıyorlar. Tüm kötülüğü yapıp bitirdiklerinde iyileşeceklerine olan inançları alttan alta hissediliyor. İçi irin dolu bir çıbanın önce sıkılmasının gerekliliği gibi içimizdeki kötülük çıkarılmadan ruhumuz temizlenemeyecektir. Eserdeki sorgulamalar çok genç yaşta yazmış olmasına rağmen Hakan Günday'ın sanatçı ışığını ortaya koyuyor.
"Öğrenen insan her şeyi ezberler: şarkı sözlerini, kitap isimlerini, büyük düşünürlerin doğum ve ölüm tarihlerini ezberler. Mantığını çözmeye çalışansa hayatın işleyişini kavramaya uğraşır, isimlerin tarihlerin bir önemi kalmaz; birkaç temel bilgi yeter. Sanatın, hayatın