Kendini bildiğinden bu yana didinerek kurmaya çalıştığın konforlu hayat meğerse bir kuruntudan, zayıf bir örümcek ağından ibaretmiş; yaşamak, karanlık bir denizin kıyısında yürür gibi kaybolmanın kıyısında yürümekmiş; insanın kendisiyle mesafesi, dünyanın geri kalanıyla arasındaki mesafeden daha büyükmüş. Yalnızlık, hayatın içindeki küçük bir parça değil, hayatın kendisiymiş.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
ve babam ölmüştü günlerden
bir mevsimin gamzesiydi o gün bu doğru
yağmurlar yağmış yağmıştı uzun bir cümle içinde
bir bulutu dağıtmak içindi aile ıslıkları
ve uykum ölümle bulandırılmış, saatlerce akmıştı
her şeye kına gibi yakılmıştı o son bakış
yaprak kımıldamamıştı günlerce, bu ondandı
yaprak nefesini tutmuş büyüyordu,
bu da, bu da.
ya da bir denizdir deseydim hayat boğulma dersinde
bir gök, şüpheli uçurtma ölümlerine
bir süt, köpüklerle gizleyen yaralarını
bir insan, mızıkasına basıyor kuzey rüzgârlarını