Belirli kurallara göre sevmek, en iyi benliğini önceden tasarlanmış şekilde eğlendirmek, tanrılara uygun biçimde tapınmak, şeytanla ustaca dalavere çevirmek, sonra bütün anılar silinmişçesine her şeyi unutmak.
Bir gerekçeyle tahayyül etmek, dikkatle düşünmek, tatlı bir biçimde hoşnut olmak, acılara asilce katlanmak- sonra, kadehini bir sonraki gün dolduracakmışçasına boşaltmak.
...
Kusursuz bir dünyadır bu, dört dörtlük bir dünya, en yüce mucizelerin dünyası, Tanrının bahçesindeki en olgun meyvedir, evrene hükmeden bir düşüncedir. Fakat doymak bilmeyen bir tutkunun yeşil tohumu, ne doğuya ne de batıya egemen şiddetli bir fırtına, alev alev yanmış bir gezegenin afallamış bir parçası olan ben neden buradayım, ey Tanrım? Yitik ruhların tanrılar arasında kaybolan tanrısı, ben neden buradayım?