TerraNoctis
@EchoAether
Birdboy, yaşamın iğrençliklerinde kendin olmak ve yalnızlığına, kendine, herkese savaş açmak ve yine de var olmak. Ölümüne ve yaşamına rağmen var olmak ve iz bırakmak, ışık saçmak.
47 okur puanı
Ağustos 2025 tarihinde katıldı
Teşekkür ediyoruz LudingirraAraştırma-İnceleme Tarih
Bizim uygarlığımız belki binlerce yıl sonra yaşayan insanlara da geçecek. Bizim attığımız temeller üzerine yenilerini koyacaklardır. Ah! Onlar da bizi hatırlayıp bıraktığımız kültür mirasları için teşekkür edebilseler!..
Reklam
Bu birilerini hatırlattı ya neyseAraştırma-İnceleme Tarih
Topraklarımıza ilkel geldiler; sayemizde uygar olmaya başladılar. Ne yazıdan, ne tarımdan, ne sanattan, ne dinden, ne okuldan, ne attan, ne arabadan, ne aydan, ne yıldan haberleri vardı. Hepsini bizden öğrendiler.
Sonra da "biz yaptık, biz bulduk" diye övünmeye başladılar. Hep korkuyorum, bir gün gelecek, adımız da uygarlığımız da unutulacak. Biz ne yaptık, ne başardıysak hepsini onlar üstlenecekler.
Adı "Tanrının adamı" anlamına gelen Ludingirra, bu öyküyü yaşlılığında yazmaya başlamış. Anlattığına göre, o zamanlar artık Sumer kralları değil, yabancılar yönetiyormuş ülkeyi. Bu yüzden yeni idarecilerin, Sumerceden çok başka olan dilleri konuşulmaya başlamış vatanla rında. Dilleri, uygarlıkları, özellikle kendi soydaşları tarafından unutulacak diye üzülüyormuş yazar. Bunun için kendi yaşamını yazarak, bildik lerini, görüp geçirdiklerini daha sonraki kuşaklara aktarmak istemiş.
Bunda da çok başarılı olmuş doğrusu.
Bundan binlerce yıl önce var olup da, daha sonra adı sanı unutulan, fakat uygarlıklarının izleri zamanımıza kadar ulaşan bir kavimdi Sumerliler. Eğer onlar, bugün "çiviyazısı" diye adlandırdığımız yazıyı icat edip çürümeyen kil tabletler üzerine yazmamış olsalardı, kendilerinin ve Yakındoğu milletlerinin üç bin yıllık tarihi ve yaşamı hakkında hiçbir bilgimiz olmayacaktı. Bu yaşamın öyküsünü yazan Sumerlinin de, şiirlerinin ve yazılarının kendisinden çok sonra bile uzak ülkelerde okunma sından, zamanının ünlü bir yazarı ve şairi olduğu anlaşılıyor.
Daha ilginç olanı, öykü yazarının annesi için yazdığı şiirin hikaye sidir. Şiirin yazılışından 500 yıl sonra, Sumerlilerin tümüyle ortadan kalkmış olduğu bir zamanda, Anadolu'da yaşayan Hititler, Suriye'de bulunan Ugaritler, bu şiiri edebi bir yapıt olarak ülkelerine getirtip kendi dillerine çevirisini yapmışlar ve kütüphanelerinde korumuşlardır. Oralarda yapılan kazılarda bunların bulunması, çiviyazısı uzmanları için büyük bir süıpriz oldu. Daha o çağlarda, iyi yazılan eserlerin değeri bilinmiş, yüzlerce yıl saklanmış ve bir ülkeden diğer ülkeye getirtilerek çevirisi yapılıp kitaplık larda korunmuştu. İnanılacak gibi değildi; fakat, bunun, büyük bir uygarlığın elle tutulur bir kanıtı olduğuna da kuşku yoktu.
Reklam