Eda Xan
@Eda_3869
Bîraniya wan rêya me ronî dike!
Lîsans
Amed
Amed
1008 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
BU İNCELEMEYİ BİR AMERİKALI YAZSA BEĞENİRDİNİZ DEE Mİ :)Edebiyat
“Aykırı isteklerde
Seslerin, sessizliği
Silip süpürdüğü
Odalarda oldunuz mu? Siz hiç sığ sularda
Boğuldunuz mu?”
Sevgili 
Şükrü Erbaş söz konusu dizelerde boğulmuş olmalı. Öyle ki büyük bir haşmetle sesinin vantuzlarını suyun yüzeyine değdirmek için çırpınıp durmuş. Şair son pasajda neyi duyurmak istemiş acaba? Sesi mi, yoksa 
Mehmed Uzun’un da sürekli vurguladığı, sessizliğin sesini mi? Aydınlarımız ses için ne düşünürler acaba? İncelmesine kalkıştığım ve karakterle, anlatıyla, üslubuyla bütünleştiğim bu eser için sesin önemini nasıl vurgulayacağım. Ses dediğime bakmayın. Zifiri karanlık ne idiyse şimdiye dek, anlatı da öyle bir dinginlikle yazılmış.
İngiliz yazar 
Margaret Drabble bundan tam 82 yıl önce 5 haziranda doğdu ve 2013 yılına kadar 18 roman yazdı. Kendisi romancı olarak bilinir ama birkaç senaryo ve kısa öykü de kaleme almıştır. Sıradan bir yaşantının ekmeğini yemiştir denebilir. Yazar hakkında magazinvari bir olayla karşılaşmadım o yüzden sizinle yazarı değil, kapıldığım sığ suları paylaşmayı daha doğru buluyorum.
İtiraf etmeliyim ki daha önce böyle bir kitap okumamıştım. Okumaya başlar başlamaz farklı bir üslup ve yazı tekniğiyle kaleme alındığını fark ettim. Çevirmenin de emeğini yadsımamak gerek. Yazar, klasik aşk öyküsünü ve ardında gizlenen gerçekçi duyguları, aslında ortaya çıkarılmayan saklı dürtüleri muhteşem bir olay örgüsüyle sunmuş bizlere. İngiltere'nin kuzeyinden genç bir kadın hakkında; resmen deneysel bir anlatıyla karakterin yaşantısından kendinize pay çıkaracağınız bir öyküyle bizi selamlıyor. Kuzeninin kocası ile aşk yaşayan Jane için
Şükrü Erbaş söz konusu dizelerde boğulmuş olmalı. Öyle ki büyük bir haşmetle sesinin vantuzlarını suyun yüzeyine değdirmek için çırpınıp durmuş. Şair son pasajda neyi duyurmak istemiş acaba? Sesi mi, yoksa Mehmed Uzun’un da sürekli vurguladığı, sessizliğin sesini mi? Aydınlarımız ses için ne düşünürler acaba? İncelmesine kalkıştığım ve karakterle, anlatıyla, üslubuyla bütünleştiğim bu eser için sesin önemini nasıl vurgulayacağım. Ses dediğime bakmayın. Zifiri karanlık ne idiyse şimdiye dek, anlatı da öyle bir dinginlikle yazılmış.
İngiliz yazar Margaret Drabble bundan tam 82 yıl önce 5 haziranda doğdu ve 2013 yılına kadar 18 roman yazdı. Kendisi romancı olarak bilinir ama birkaç senaryo ve kısa öykü de kaleme almıştır. Sıradan bir yaşantının ekmeğini yemiştir denebilir. Yazar hakkında magazinvari bir olayla karşılaşmadım o yüzden sizinle yazarı değil, kapıldığım sığ suları paylaşmayı daha doğru buluyorum.
İtiraf etmeliyim ki daha önce böyle bir kitap okumamıştım. Okumaya başlar başlamaz farklı bir üslup ve yazı tekniğiyle kaleme alındığını fark ettim. Çevirmenin de emeğini yadsımamak gerek. Yazar, klasik aşk öyküsünü ve ardında gizlenen gerçekçi duyguları, aslında ortaya çıkarılmayan saklı dürtüleri muhteşem bir olay örgüsüyle sunmuş bizlere. İngiltere'nin kuzeyinden genç bir kadın hakkında; resmen deneysel bir anlatıyla karakterin yaşantısından kendinize pay çıkaracağınız bir öyküyle bizi selamlıyor. Kuzeninin kocası ile aşk yaşayan Jane için
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
ACEP NE OLSAM?Edebiyat
Kendisi de bir mühendis olan Toprak ışık çocukların bu meslek hakkında yetkin bilgilere sahip olabileceği eğlenceli bir kitap yazmış. Normal şartlar altında okumaktan çekindiğim hatta bu platformda "okudum" olarak işaretleyeceğim kitaplardan değil çocuk kitapları. Son zamanlarda fark ediyorum ki içinde bulunduğumuz bu dönem beni kocaman bir kavram kalabalığıyla karşı karşıya getirdi. Bu durumda kendi mesleğimle iç içe geçmekten neden kaçındım bilmiyorum, yalnız şu an fikrimi değiştirmiş bulunmaktayım.
Çocukların seveceği kitapların bizi mutlu etmemesi düşünülemez geliyor. Hatta bir siparişimin tamamını çocuk kitaplarına ayırdım. Birkaç arkadaşımdan "mutlu olmak bu kadar kolay mı?" diye duymuştum. Anlaması zor değil aslında. Çocukların her şeyi almaya açık oldukları bu dönemde bilişsel yük oluşturmayacak kitapları, oyunları, şarkıları, dramaları tanımaları sağlanmalıdır.
Elimdeki kitap tam olarak söylediklerimi karşılıyor. Kitaplar seri olarak basılmış. Mühendislik kitabının yanında doktor, hukukçu, yazar, bilim adamı kitapları da var. Ebeveynlerin yetersiz olduklarını düşündükleri konularda birebir ve kesinlikle eğlenceli bir anlatımla gelecekteki mesleklerine olan ilgilerini ölçmelerini sağlayan türden bir kitaptı. Eğer dünyayı değiştirmek isteyen çocuklarınız yahut tanıdığınız çocuklar varsa bu kitabı en kısa sürede onlarla tanıştırın.
ŞAİRLER VURULMALIDIR, HAYAT YAKIŞMIYOR ONLARA!Edebiyat
"Buz üstüne yazmak isterdim
Bütün bu şiirleri
Üç beş gün öyle kalır
Sonra eriyip giderdi" Sevgili Ahmet Erhan ne güzel demiş onu. Bütün bu şiirler erimeli diye. Peki bir söz bir köze feda eder mi kendini? Şair kelimeyi konuşturur. Kelime "sadeceleşir". Kendini anlatır. Bir bütün olur kelimeyi zikredenle. Bir şair kelimeyi konuşturduğunda vicdanını susturur mu? Elbette değişir. Söz konusu "Aşka ve insana" bütün yaşantısında en büyük değeri biçen Adnan Yücel ise vicdanını susturduğunu söylemek ne mümkün.
"Aman sevdiğim aman
Yaşamı savunma cephesindeyiz şu an
Gün bitse bile gökyüzünde
Günler daha mühürlenmedi
Çünkü dilde söz
Çiçekte renk
Ve zamanda gelecek bitmedi"
Bir çağrıdır bu sevgiliye. Yani insana. Sevgili, yaşamdır, yeni bir gündür, bir dil bir renktir. Adnan Yücel kalemiyle aşkı anlatır. Aşk direniştir. Mücadeledir. Zamansızdır. Çünkü kavga ve sevda hep süregelmiştir bu coğrafyada. O yılmamıştır. Yılgınlık aşkın tabiatında yoktur çünkü. "Yeter ki bu yılgınlık çıkmazında
Şiirsiz ve sensiz
Bir saniye bile düşünülmesin"
Yücel bir tabiat adamıdır. Gerçek bir insandır. Dizeleri de tarihten damıtılmıştır. Acısıyla ve sevinciyle bu coğrafyanın duygu yüklü varlıklarındandır o. Kendini döktüğü kağıt ağlamamış mıdır acaba şu dizeler yüzünden.
"Ah benim diri diri ölmüşlüğüm
Öldükten sonra kör umutlarda
Dünyasız ve insansız gülmüşlüğüm!" Yaralı insan çoktur, lakin şairler zaten yaranın kendisidirler.
GÜZEL OLMAM MIIIII?Edebiyat
Sait Faik'ten okuduğum ikinci kitap. Daha önce "şimdi sevişmek zamanı" adlı şiir kitabıyla buluşturdu beni. Bunu tam da kendisi yaptı çünkü daha önce yaptığım incelemede de belirttiğim gibi mavi temalı kitaplara olan ön yargım sebebiyle sürekli aklımı kurcalayan bir yazar olarak kaldı. İsmi her zikredildiğinde "ben daha okumadım" dediğim yazarlardandı. Türk edebiyatına adeta yeni bir soluk kazandırmış, kalemini herkesin anlaşılır bulacağı bir dille oynatmıştır. Onun ilk amacı sade, yormayan, sarsan, rahat nefes aldıran metinler kaleme almak olmuştur. Bu kitap onlardan biri. Son kuşlar birçok okurun aynı lezzeti aldığı bir edebi üslup ile yazılmış. İncelemeler genelde kitabın sade ve yormayan bir dille yazıldığını belirtiyor. Ben de çoğu ile aynı kanıdayım. Sait Faik olay örgüsünden bağımsız öyküleri ve eksiltili dili ile farklı bir yazardır. Bütün öyküleri İstanbul ve büyük ada arasında yaptığı yolculuklardaki izlenimleri yahut Büyük adaya olan hayranlığını anlatır. Çoğu için bunu söylemek mümkün. Bir bozkır insanı olarak denizin kokusunu iliklerimde hissettiğim güzel bir öyküydü. Son kuşlar doğa sevgisini ve bunun yanında doğa tahribatını anlatan nükteli bir öykü. Kitabın ismini aldığı öykü için konuşacak olursak kendi duyarlılığınızı tartacağınız bir metin. Acaba kelimelerimizi havaya fırlattığımız her dakika söylediklerimiz ile yaptıklarımız bir mi! Bu yanılgıyı ve tutarsızlığı "Konstantin" adlı balıkçı tarafından anlatılmaktadır. Bu adam bir Rum'dur. Genelde Abasıyanık'ın seçtiği çoğu karakter Rum kadınlar yahut erkekler olmaktadır.
SARARMIŞ CADDELERDEN EVİME DÖNÜYORUMŞiir
Öncelikle kırsal'ın insanlarından olduğumu ve "mavi" temalı kitapların dikkatimi çekmediğini söylemeliyim. Bana yabancı olduklarından anlamsız bir ön yargıyla yaklaşıyorum denizci hikayelerine.
Sait Faik bu yargımı tuzla buz etti denebilir. "Şimdi sevişme vakti" okuduğum ilk şiir kitabı ama son eseri olmayacaktır, bunu hissediyorum.
Farklı coğrafyaların insanları birbirlerini merak ederler. Yaşantıların gizemi onları birbirine temas etmeye iter. Mehmet Uzun'un deyimiyle "Denizler Ülkesi'nin" insanlarına karşı bir merak saldı içimi. Onların aşkı, acısı, yoksulluğu ve yoksunluğunu uzaktan seyre dalıyorum, bir dağlar ülkesi insanı olarak.
Sait Faik kalemi için duru, sade, dinlendirici diyebilirim. Kitaptan çok sevdiğim bir alıntı yapıp incelemeyi sonlandıracağım. İşte anlatmak istediğim birçok şeyi ve beni kendisiyle bütünleştiren o dize
"Bin bir ateşten dilli yangınken sönüyorum
Sararmış caddelerden evime dönüyorum..."