Yağmur yağar ve iliklerine kadar ıslanmış bir kız çocuğu, elindeki birkaç selpakla küskün, oyundan çıkıp gider. Bir saçak altına büzülür. Annesinin kucağını, sıcak soba başını, kedisini özler. Orada çömelmiş, karanlığa baka baka sessizce ağlar. O bir çocuk.
Kalbim sana olan aşkını düşünüyor
Saçımın yarısını ördüğümde
Koşa koşa seni bulmaya geleceğim
Ve artık saçlarımı ihmal edeceğim
(Eski Mısır, Arris 500 Papürüsü)