Bari siz gözünüzü açın da, ilerde başınıza yeniden itler, hele kendilerini kurt sanan palavracı itler musallat olursa, sürüyü canavarlara parçalatmadan onları defetmeye bakın!
İşte böylece, bir zamanlar güçlerinin sonu yokmuş gibi görünen, yer yüzünden silinip gidecekleri akla bile gelmeyen bu devlerin şimdi sadece bataklıklarda tek tük kemikleri, müzelerde iskeleler ve masallarda korkunç fakat zararsız hatıraları kaldı.
Çünkü hayatın durdurulmaz akışı bunu böyle istiyordu
Gözlerimiz birbirine odaklandı, orada ne gördüğümü bilmiyordum, orada ne gördüğünü bilmiyordum ama ona bakmak güzeldi, güzel bir duvar resmi gibiydi ve ben önünde büyüdüğüm çıplak duvarlardan kaçarken ona rast gelmiş gibiydim...