Elif Dal
@Elf07
Dünyayı okumak
Her insan şu ya da bu şekilde dünyayı okumalıydı. Kuran’ın kendisi peygamberin dünyayı nasıl okuduğuna bir örnekti ve onun ardında giden herkes, dünyayı onun gibi okuyup şahadetlerini yazmalı ve bunları başkalarına aktarmalıydı. Dünyaya şahit olmanın yolu ise maceranın kendisinden başka bir şey değildi. Yaşanılanlar, görülenler ve öğrenilenler ne kadar acı olursa olsun, macera insanoğlu için büyük bir nimetti. Çünkü dünyadaki en büyük mutluluk, bu dünyanın şahidi olmaktı.
Marian gittikten sonra bu olay üzerine derin derin düşündü ve kız kardeşiyle nişanlısını;yani kendi küçük hayatlarını dar kafalı küçük formüllere göre yaşayanları,bir araya toplaşmış sürüler dışında var olamayan varlıkları,yaşamlarını başkalarının düşüncelerine göre kalıplara sokanları,kölesi oldukları çocuksu kurallar nedeniyle gerçekten yaşamayı ve birey olmayı beceremeyenleri düşününce bir iki kez acı kahkahalara boğuldu.
İnsan denilen yaratığın zihninde yer etmiş olan; kendi renginin, inancının ve siyasetinin en doğrusu, en iyisi olduğuna ve dünyanın dört bir yanına dağılmış diğer tüm insanların kendisinden daha talihsiz konumlara sahip olduğuna inanmasını sağlayan o yaygın dar görüşlülük, Ruth’da da vardı.
"-birbirimizle adımızla seslendiğimiz için bile ağlayabilirim.
-nasıl yani?
-birbirimize asla adımızla seslenmezdik öyle yakındık ki buna gerek kalmazdı."
