Elif Başkan
@Elif643
Öğretmen
NEÜ
Akşehir
Akşehir, 26 Ekim
30 okur puanı
Ağustos 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Tüm eğitim fakültesi öğrencilerinin ve mezun olmuş aktif öğretmenlik yapanların hatta hayatında 1 tane dahi olsa çocuk olup derdi eğitim olanların okuması gereken bir kitap.
Metin hoca kendi başından geçenleri, tecrübelerini öyle güzel aktarmış ki aklımızdan geçen her soruya cevap vermiş, biliyorsunuz dünya gelişiyor değişiyor, bu değişimden en çok etkilenen ise çocuklar.. onlar için kendimizi geliştirmemiz ve onlara ışık tutmamız gerekiyor. Kendimiz çokça kitap okumalıyız ki çocuklara da örnek olmalıyız yoksa yapmadığımız bir şeyi sevdiremeyiz. Kitap okumayan eğitimciye de eğitimci diyemeyiz zaten.
Ünlü bilim adamlarından, Peygamberimizden, Atamızdan, eğitime büyük katkıları olmuş insanlardan öyle güzel örnekler vermiş ki hep elimin altında olacak rehber bir kitap yazmış, kitapta çok okuyan insanların içindekileri bir süre sonra yazmak zorunda olduklarını söylemiş gerçekten o kadar doğru ki bizden taşanlar kağıda dökülüyor.. daim olsun. Bir solukta okunacak bir kitaptı herkesin kitaplığında olması gerekiyor özellikle de eğitimcilerin.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Hikayemi kendime anlatıyorum. Henüz anlayabilmiş değilim.
Sayfa 45 - Can Yayınları
Edebiyat da zaten yoksulluğun bir arazı değil mi?Edebiyat
Puan vermedi·168 syf.··
Beğendi
·2023 64. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 28 Mayıs 2023 18:07
"Sahte hazineler sakladım boş dolaplarda.
Beyhude bir gemi taşıyor çocukluğumu içimdeki sıkıntıya. Oyunlarımı yorgunluğa."
Ernaux’un ilk romanı. Bir Seneler beklemiyordum hayır, ama yine de biraz şaşırdım. Yazarın o alışkın olduğumuz tarzı henüz inşaat halinde. Bireysel olanla toplumsal olanın arasına kurduğu köprü de sallanıyor haliyle.
Ama gözünü dikip uzun uzun baktığı yerler yine de aynı sanki. Köprünün altından aynı sular akıyor. Sadece, bu sefer hepimizin yakından bildiği o gençlik ve onun acımasız, her şeyi abartan, dünyanın geri kalanı kendinden küçük sanan ruh hali salınıyor satırlarda.
Kaçak bir kürtajın ardından karnındaki hayatı öldürmeye çalışırken, dönüp kendi hayatına bakıyor. Çoğu çocukluk ve ergenlik zamanlarından hırslı ısırıklar alan hikayeler. Sınıf farkı, aşağıdan yukarıya o öfkeli, yukarıdan aşağıya o kibirli bakış..Saldırgan, ağzı bozuk ve bazen nedensiz öfkesini kapatacak bir yer bulamamış Ernaux. Edebiyata sığınmış, iyi ki de öyle yapmış.
Ben severek okudum. Çünkü bu işin sonu nereye varacak biliyorum. Yine de, bu bir tanışma kitabı olmamalı derim. Naçizane
Mutlu muyum? Aslında küçüklüğümden beri insanlar sürekli şanslı biri olduğumu söylüyor ama bana sorarsanız cehennemde gibi hissediyorum, bana şanslı olduğumu söyleyenlerse benimkiyle kıyaslanamayacak ve ölçülemeyecek kadar mutlu görünüyorlar.
Artık gerçekten insanlığımı yitirmiştim.Edebiyat
Sevgili Osamu Dazai'nin otobiyografik romanıyla karşınızdayım bugün de. Kalbimin derinlerine dokunan, kimi zaman yalnız değilmişim dedirten kimi zaman 'neden !' Diyerek isyan etmeme sebep olan, kimi zamansa göz yaşlarıma engel olamadığım bir kitap olduğunu söylemeden geçemeyeceğim açıkçası.
Kitabımızı başında bizi yazarımız küçüklüğü karşılıyor, ilk başta insanlara neden bağlanamadığını neden bulunduğu yere ait hissetmediğin anlıyoruz, aslında her zaman yalnız olduğunu, birileriyle beraber hissedeceği için hep ruhuna taktığı bir maskeyle gezişine şahit oluyoruz. Aynı sayfalarda insanlara sınır koyamadığını belki kendisinin bile ne isteyip istemediğini bilmediğini şu satırlarla anlıyoruz "Ne istediğim sorulduğu anda hiçbir şey istemez olurdum... Aynı zamanda, bir şeyi ne kadar az istesem de bana sunulan hiçbir şeye hayır diyemezdim"(sf:17)
Bana hangi kitap seni çok etkiledi dendiğinde 
Hayır Diyebilme Sanatı sanatı derdim hep çünkü bu kitap sayesinde diyemediğimi fark etmiş ve kendimle mücadeleye başlamıştım. İşte bu yüzden bu cümle bana kendimi hatırlattı, yazara adeta el uzatıp 'ben de o yoldan geçtim gel benimle seni oradan çıkarabilirim' demek istedim...
Devamında her ne kadar kadınları sevmediğini söyleyerek onlardan çok korktuğunu defalarca belirtse de vicdanını gördüm insanlara sevgisini, onları kırmaktan korktuğu gibi onlara zarar vermekten korktuğunu da fark ettim. Onun kendine taktığı maskenin nedenini anladım, kendi maskemi tekrar hatırladım ve içimde bir yerlerde hala bulunduğunu... Hepimizde bulunan yeri geldiğinde çıkarmaktan çekinmediğimiz bu maske onu nasıl bu kadar yok etti dediğimdeyse onun maskesinin benliğini ezdiğini gördüm. Sonra da benliğini unutturduğunu...
Vicdanına şu satırlarda şahit oldum: Hayatım boyunca, birinin beni öldürebilmesini
Hayır Diyebilme Sanatı sanatı derdim hep çünkü bu kitap sayesinde diyemediğimi fark etmiş ve kendimle mücadeleye başlamıştım. İşte bu yüzden bu cümle bana kendimi hatırlattı, yazara adeta el uzatıp 'ben de o yoldan geçtim gel benimle seni oradan çıkarabilirim' demek istedim...
Devamında her ne kadar kadınları sevmediğini söyleyerek onlardan çok korktuğunu defalarca belirtse de vicdanını gördüm insanlara sevgisini, onları kırmaktan korktuğu gibi onlara zarar vermekten korktuğunu da fark ettim. Onun kendine taktığı maskenin nedenini anladım, kendi maskemi tekrar hatırladım ve içimde bir yerlerde hala bulunduğunu... Hepimizde bulunan yeri geldiğinde çıkarmaktan çekinmediğimiz bu maske onu nasıl bu kadar yok etti dediğimdeyse onun maskesinin benliğini ezdiğini gördüm. Sonra da benliğini unutturduğunu...
Vicdanına şu satırlarda şahit oldum: Hayatım boyunca, birinin beni öldürebilmesini