Duyular :
Bağlanmanın ilk yolunun hedefi fiziksel yakınlık kurmaktır....Fiziksel yakınlığa duyduğumuz özlem ilk olarak bebeklik döneminde ortaya çıksa da hayatımız boyunca bizi yalnız bırakmaz. İnsanlar ne kadar az olgunlaşırsa, bu temel bağlanma modundan o kadar fazla medet umarlar.
Benzerlik :
Bağlanmanın ikinci yolu genellikle 2 ila 4 yaş arası çocuklarda sık görülür. Bu yaştaki çocuklar kendilerine yakın hissettikleri insana benzemeye çalışır. Söz konusu insanları taklit ederek veya onlara benzemeye çalışarak aynı rolleri üstlenmeye ve ifade biçimlerini sahiplenmeye çalışırlar....Benzerliğe dayalı bağlanmanın bir başka yolu da özdeşimdir....Kişinin benlik duygusu kendini özdeşleştirdiği varlıkla birleşir. Bu varlık bir ebeveyn de olabilir, bir kahraman, bir grup, bir rol, bir ülke, bir spor takımı, bir rock yıldızı, bir fikir, hatta bir meslek de olabilir....Bir çocuk veya bir yetişkin diğer insanlara ne kadar muhtaç olursa, onlarla o kadar yoğun bir şekilde özdeşleşir.
Aidiyet ve Sadakat :
Bağlanmanın üçüncü yolu da yine - herşey yolunda giderse - ilk olarak 2 ila 4 yaş arasındaki ve yeni yürümeye başlayan çocuklarda görülür. Bu şekilde bağlananlar için bir insanla yakınlık kurmak demek yakınlık kuracağı insanı sahiplenmek veya onun kendilerine ait olduğunu düşünmek demektir.
Önem Arzetmek :
Diğer insanlara yakın olma ve onlarla bağ kurma ihtiyacımızı karşılamamızın dördüncü yolu önem arzetmek, başkalarının gözünde değerli olduğumuzu hissetmektir....Bir insanın bize değer verdiğini hissetme arzumuz, özel bir yere koyduğumuz bu insanların gözünde önemli olmadığımızı hissettiğimizde de acı çekmemize neden olur. Bir insanın bize değer vermesini arzu etmemiz, yine o insanın davranışlarımızı tasvip etmediğini belli eden işaretlerin kalbimizi kırmasına neden olur.