Elif Buse Kayaaltı
@Elifbuse13
Şu anda okuduğu kitaplar
783.jpg){kind=small}
GoetheAlıntı
Kendini arzulanan şeyin ötesine taşıyan ve asla tatmin olmayacak 'ben'in bir çeşit saflaşma arzusuyla huzursuzluğun doruklarına kanat açması, aşkın patolojisi altında küçülen bireyin nihai sonudur. Zira bir süre sonra başka bir dorukta kaybolmuş olmayı dileyecek kadar kendine ihanete yatkındır ve ona sonsuzmuş gibi gelecek bir acının içinde küçüldükçe küçülen ve sonunda yok olan bir 'şey' haline dönüşeceğini bilmektedir.
Reklam
Furuğ FerruhzadAlıntı
Sen hep çılgınlıklar içinde yaşadın. Sevgin ve nefretin korku yarattı. Bağlandığın her şeyin senden koparılıp alınacağını bilmelisin artık. Belki de bildiğin içindir ki her güzel şeyin zeval bulacağını, yok olup gideceğini en derin duygularla algıladığın içindir ki güzellikler sana hüzün verir.
Furuğ FerruhzadAlıntı
Sizin evde sevgi ne kadar çok biçim değiştirmişti. Nefretle sevgi nasıl da yan yanaydı. Ne kadar hızla biri diğerine dönüşürdü? Ondan mıydı ki sen de bir gülüyorsun, bir ağlıyorsun? Bir sevgiyle coşuyorsun, bir öfkeyle yanıyorsun? Bir umutla sarılıyorsun hayata bir ölümü arzuluyorsun? Senin küçücük dünyanda sevginin, nefretin, şefkatin sınırları keskindi, ya da hiç sınırı yok muydu? Uçurumlar mıydı bunları ayıran?
Furuğ FerruhzadAlıntı
Sen neye çabalıyordun? Seni dinleyen yoktu ki! Sen çocuktun, sen bilemezdin erkeklerin dünyasında kadın olmak zordur, çok zor. Rahminizde yüreğinizin kanıyla beslediğiniz, bacaklarınızın arasından bu dünyaya getirdiğiniz erkeklerin bu rahimleri dağladıklarını, kendilerini doğuran kadınların dillerini kestiklerini, köleleştirdiklerini bilemezdin ki çocuk! Ve sen günahı seçtin! Şeytanı seçtin. Ateși ve isyanı seçtin.
Reklam