Sürükleyici bir roman okuduktan sonra insanın içinde bir burukluk hissi kalıyor ve romanı bitirdikten sonra öldüğümüzü ruhlarımızın sessiz çığlıklar içinde çırpınışını düşündüm!!
Solunan hava, yüzülen su, oturup kalktığın insan, yürüdüğün yol seni değiştirir (s.88)
Bir şey gözükmeyen istikbalim için zar atarken, kader ’’Şişşt, ben buradayım’’ Diyerek zuhur etti. (s.91)
Kitaplarında bir kaderi vardır (s.79)
Kaderin yayı kurulu durur, vakti gelince boşalır (s.69)