Elife Dinçer

Geçenlerde , bir kitap fuarında bir noterin karısı, engelli çocuklarımla ilgili, alkolik babamla ilgili kitaplarıma bakmış ve altın dişlerini gösteren gülüşüyle bana şöyle demişti : “ Zengin olmalısınız “ Zavallı kadın , sanki nihai hedefim buydu .
Sayfa 106
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
İnsan dünyaya gelirken ağlıyor, peki giderken neye hırlıyor ? Asla memnun olmuyor
Sayfa 54
Gökyüzünü görebilmem için başımı kaldırmam gerekiyor , oysa bana başımı eğmek daha kolay geliyor
Sayfa 21
Korku cezadan çok daha beterdir,çünkü ceza bellidir, ağır da olsa , hafif de , hiçbir zaman belirsizliğin dehşeti kadar, o sonsuz gerilimin ürkünçlüğü kadar kötü değildir.
Sayfa 45
Bana inanıyordu , onun sayesinde ben de kendime inanmaya başladım . O dönem neredeyse bir hiçtim , şimdiyse neredeyse bir şeyim .
Sayfa 23