Kitabi okurken surekli ayni cumleyi tekrar ettim; Bir insanin aklina bunlari yazmak nerden gelir?
Her karakteri ayri ayri harika tasarlanmis, alakasiz gorunen konularin birbirine baglandigi muthis bir kitap.
Kimse kimseyi bu kadar kosulsuz sevmemeli, kimse de bu kadar bencil olmamali.
Kitabin anlatmak istedigi bu olmasa da bana gecen bu.
Kolay okunan akici bi kitap
Serenad kolay okunuyor gibi gorunse de zor ilerliyor. Akmiyor. Gizem var ama merak ettirmiyor. Kitabin ana karakterini sevemedim. Ne acısı ne sevinci bana gecmedi. Ustelik surekli ceviri icin yazilmis hissi( bursa işi havlu, kayseri sucugu vs gunluk hayatta kullanilmayan ayrintilar) mesaj verme kaygisinin su yuzune cikmasi daha uzatabilirim ama uzatmayacagim. Baska Livaneli kitaplarini severek okumustum ama Serenad’ı atlaya atlaya zorla bitirdim.
SerenadZülfü Livaneli · Doğan Kitap · 2020163,8bin okunma
Kitabin sert gercekciligi ve aile konusuna deginmeyecegim. Zaten malum. Bana en cok gecen ve kendi hayatimda da bazi noktalari aydinlatan baska bi konu var kitapta ; anlamak istemeyene anlatamazsin. Anlamak istemeyene hangi sekilde bicimde uslupta anlatirsan anlat anlatamazsin. Yasadiklari icin mi daha cok uzuldum yoksa onu anlamak istemeyen insanlara bir omur kendini anlatma cabasina mi karar veremiyorum.