Erkan
@Elipsoidd
Dikkat! et-ten, hisler göçüyor,
Öbek öbek yüreğimden
Et-ten kemik- ten, ruhiyet-ten
Uzak, bir yalnız ben doğuyor,
Yeryüzünün derinliklerinden.
1869 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Şimdi ağlıyordu, sakin ve yavaş yavaş yaşlarla, güçsüzlüğün ve ümitsizliğin bezginliğiyle akan sıcak ve iri damlalarla ağlıyordu. Niçin bu kadar hülya esiri olmuştu?
Heyhat! Artık elinde kırılıp parçalanmış bir hayat kalmıştı. Ah! Onu şöyle avucunun içinde sıkarak ayaklarının altına atsa, büsbütün eriyip bir küme çamur yapsa!
İnsan kendisinin sefaletini bir servetin ihtişamı yanında, talihsizliğinin hükmünü bir saadet görünüşü karşısında daha büyük bir acıyla anlar...
Dünyada hiçbir kimse düşünemezsin ki hayatından hiç olmazsa bir büyük matem geçmiş olmasın.
Kendi kendisine: "Ah, hülyalarım!" diyordu. ... Bir aralık yine kendi kendisine kuvvet verir, bir başarmak azmiyle ayağa kalkar, zihninden cesaretini kırarak geçen fikirleri kovmak istiyormuşçasına silkinerek: "Niçin ümitsizliğe kapılmalı? Bir hasetçinin hükmüne bir hayatın esas gayesini feda edecek kadar zayıf bir irade sahibi miyim" derdi.