Dünya, yeşerecek tohumları bekliyor.Kimseye kendini göstermek zorunda değilsin.Kimseyle yarışmak zorunda değilsin.Elindeki fidanı dik, gönlündeki tohumu toprağa göm.Senin eylemin bu: Erdemli keder.Dünyada çok acı var ve sen geçip gidemiyorsun.Bir el seni çiçekleri diriltmeye zorluyor.Onların direncini senin direncine bağlayan bir yol var.Yok, sen usulca yürü, koşma.Fısılda ama bağırma.Kederin garibi ol sen.Görünmeyen kapı sana açılacaktır.Semaya bak.
Demek ki bize kahramanlar değil,işini iyi yapan,bir iç kanama gibi sessizve derinden giden insanlar lazımmış.(s134)
Acilen-ihtiyaçtan, şu dört kavrama tekrar sarılmamız icap ediyor: Hakkaniyet,Merhametli,Mesuliyet ve Ciddiyet...(s135)
Çünkü yaşamak,bir üslup meselesidir(s143)
...Ama hiçbir hayatta sonsuza kadar saf bir mutlulukiçinde olamayız.Öyle bir hayat olabileceğini düşünmek ancak yaşadığımız hayattaki mutsuzluğumuzu büyütmeye yarar.