Emine Çalışkan
@Emos0208
Şu anda okuduğu kitaplar
Yüz seksen santim
Uşak küreği alarak efendisinin içine sığabileceği büyüklükte bir mezar kazdı ve efendisini bu mezara gömdü. Başından topuklarına kadar yüz seksen santim uzunluğundaki bir toprak parçası Poham'a yetip artmıştı bile.
Pahom bütün gece gözünü bile kırpmadan düşündü ve ancak şafaktan önce kendinden geçti. Gözleri kapanır kapanmaz bir rüya gördü. Rüyasında gene aynı çadırda yatıyordu. Dışarıda birisinin kıkır kıkır güldüğünü duydu. Kim olduğunu merak ederek yataktan kalktı ve dışarıya çıktı. Karşısında Başkırların Reisi'ni gördü. Reis çadırın önüne oturmuş, gülmekten yerlerde yuvarlanıyordu. Pahom Reis'in yanına giderek, "Niye gülüyorsun?" diye sordu. Fakat karşısındakinin artık Reis olmadığını,çiftliğinde mola vererek kendisine bu araziden bahseden tüccar olduğunu gördü.
Pahom tüccara tam, "Epeydir mi buradasınız?"
diye soracaktı ki karşısındakinin artık o tüccar değil de çiftliğine uzun bir süre önce Volga civarından gelen o köylü olduğunu gördü. Sonra karşısında duranın o köylü de değil, fakat Şeytan'ın ta kendisi olduğunu gördü. Şeytan toynakları ve boynuzlarıyla orada durmuş gülmekten kırılıyordu. Önünde yere yüzükoyun kapanmış, çıplak ayaklı bir adam uzanıyordu. Üzerinde bir tek pantolonu ve gömleği vardı.
Pahom rüyasında kendisinin yerde yatan adama kim olduğunu anlamak için daha dikkatli baktığını gördü. Adamın ölü olduğunu ve de kendisi olduğunu gördü! Dehşet içerisinde uyandı. "İnsan rüyasında neler de görüyor" diye düşündü
Ne derler bilirsin, "Kazanmak ile kaybetmek ikiz kardeş gibidir". Bugün varlıklı olanların ertesi gün yiyecek ekmek için ele güne muhtaç oldukları çok görülmüştür.
Son
Gatsby, yeşil ışığa, yıldan yıla önümüzden geri çekilen o
heyecan verici geleceğe inanıyordu. O zamanlarda aklımıza
gelmiyordu bu, ama fark etmez - yarın daha hızlı koşacak,
kollarımızı daha da ötelere uzatacağız... Ve derken güzel bir
günün sabahında...
Böylece akıntıya karşı kürek çekerek, durmaksızın geçmişe doğru sürükleniyoruz.
