Emre Deli
@Emredeli
59 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Beyaz Gemi’yi Bir De Bu Yorumdan Sonra Düşününüz…·168 syf.·Edebiyat
10/10
2015 120. kitabı
Eser, bir semboller şaheseridir. Bu nedenle evet, bir görünen tarafı ve anlatımı vardır ama bir de semboller üzerine kurulmuş bir iç anlatımı vardır. Bu yazım şekli Aytmatov’un dehasını ve ustalığını gösterir.
Nitekim diktatörlüklerde, baskıcı sistemlerde insanlar fikirlerini açıkça dile getiremedikleri için hep semboller kullanırlar. Bu bazen bir türkü olur bazen bir destan bazense bir tek kelime.
Buna göre bir kere romanın adı bile bir mesaj taşır. Nedir? Ak Keme/Beyaz Gemi. Beyaz, özgürlüğün rengidir. Beyaz Gemi’nin yazıldığı devlet ise her şeyin kızıl olduğu, bir totaliter sistemdedir. Ayrıca gemi ve göl kavramları ‘gidebilmeyi, sonsuzluğu’ çağrıştırır.
Çocuğun adı yoktur. Çocuk, çocuktur. Bu anlamda hepimiz birer çocuk olabiliriz. Baskıcı rejimlerin ezip geçtiği, bir sayıdan ibaret gördüğü insanlardır çocuk. Nitekim Aytmatov yıllar sonra bir konferansında kendisini büyük bir ilgiyle dinleyen bir gencin söz alarak, ‘Beyaz Gemi’deki çocuk benim’ dediğini anlatır ve ekler, ‘Evet oydu ve hatta sadece o değildi…’
Romanın kötü kişisi Oruzkul’dur. Bu isim Kırgız Türklerinde kullanılmaz. Manası Rus’un kuludur. Yani Rus’a kul olan… Aytmatov, totaliter bir rejimde açıkça yazamayacağı bir şeyi böyle ifade etmiştir. Ruslara kul olan tipler Orozkul gibilerdir. Sarhoş, rüşvetçi, kötü kalpli, milli ve manevi değerleri olmayan, kaypak kişiler. Hatta şu mesajı da verir. Orozkul’un çocuğu olmaz, yani soyu kesiktir. Yani, komünist sistemin de evladı olmayacak, tükenecek.
Mümin Dede ise Kırgız halkını temsil eder. İsimler tesadüf değildir. Mümin, inanan, inançlı demektir. Mümin Dede de, inançlı ve iyi bir insandır. Lakin güçsüzdür, değer görmez ve pasif iyidir. Bu nedenle Orozkul’un tahakkümünden kurtulamaz. Ancak torunuyla arasında bir kültür aktarımı vardır.
Isık Göl’ü
Reklam
En mühim mücadele, fikirle yapılandır, şiddet eninde sonunda onu uygulayana dönen bir bumerangdır.
Beni en çok etkileyen kitaplardan biridir Uçurtma Avcısı. Yaklaşık bir yıl kadar önce okumuştum. Öncelikle çok akıcı bir anlatım tekniği vardı.Okurken duygudan duyguya girdiğimi hatırlıyorum.Aynı evde büyüyen iki çocuğun birbirinden bu kadar ayrı hayatlar yaşaması çok garip ama yaşadıkları coğrafya düşünülürse gayet olağan geliyor.Yıllar sonra yaptığı hatayı düzeltme gibi bir şansı olmasa da Emir öğrendiği gerçeklerden sonra en azından vicdanını rahatlatmak istiyor. Yaptığı şey bana göre yaptıklarının yanında hiçbir şey. Ayrıca Taliban'ın Afganistan halkına yaptığı zulüm de yer almış kitapta.
“Amaç nedir derseniz, bence tam olarak şudur: İnsanın değerinin sadece insan oluşundan geldiği; din, milliyet, cinsiyet, renk, cinsel tercih, siyaset gibi birtakım ön sıfatlarla ayrımcılığa uğratılmadığı bir hümanizm anlayışı.”
Orhan Pamuk ‘un okuduğum ilk romanı oldu.Kitabı cinayet romanı veya tarih romanı diye değerlendirebiliriz. Hatta bir aşk romanı bile diyebiliriz.Her karakteri kendi ağzından dinlediğimiz bir teknikle yazılmış olması çok hoşuma gitti çünkü daha önce herhangi bir kitapta görmemiştim bu tekniği.
Romanda batılı ressamlar ve Osmanlı nakkaşları karşılaştırılır. Hatta uzun uzadıya karşılaştılır ve bu konulara ilginiz yoksa biraz sıkılabilirsiniz ki bu kitabı bu yüzde yaklaşık 10 günde bitirdim. Ayrıca resim İslamiyet çerçevesinde de incelenir ve değerlendirilir. Çok cesur bir dille yazılmış bir kitap diyebiliriz. Bu yüzden bazı kimseler tarafından beğenilmemiş gördüğüm kadarıyla. Sadece cinayet romanı olarak okursanız sıkılabilirsiniz. Ben genel olarak beğendim. Orhan Pamuk ‘un diğer eserlerine de göz atacağım.
