Erdal ÖZAYDIN
@Engineer47
》Bahr isen de katre-i nâçiz göster kendini
(Şeyhulislam Yahya)
》Okumak; bakış açımızı zenginleştirir,
Beyni de düşünce kütüphanesi yapar.
(E.ÖZAYDIN)
477 okur puanı
Şubat 2021 tarihinde katıldı
İzlediğim bir film sahnesi yahut okuduğum kitabın bir bölümüydü... Uzun süre karanlık ortama hapsedilmiş bir kişi oradan çıkarılırken ilk defa ışıkla karşı karşıya kalır. Hissettiği rahatsızlıktan ötürü ışığa bakamaz, ya gözlerini kapatır ya da tekrar o karanlığa dönme ihtiyacı hisseder.
Fussilet suresinde Semud kavminden bahseden ayette "hidayet yerine körlüğü tercih ettiler." der. İfade dikkatimi çekti.
Hidayet yerine dalâleti tercih ettiler dememiş mesela. Ayetin devamında Semud kavmine isabet eden, alçaltıcı bir azap olan "yıldırım"dan bahseder.
Bir kavmi helak edecek kuvvetteki yıldırımın yaymış olduğu parlak bir aydınlık, tercih edilen körlüğün cezası olarak zikredilmiş ayette.
Görmek tercihte bulunabilmek için en temel belirleyicidir. Görmek gözün işlevi, mutmain olmak ise kalbin görmesi dediğimiz basirettir. O halde hidayete karşı körlüğün tercih edilmesi dalâlete açılan bir gözdür. Dalâlete açılan göz ise dalâleti tercih etmekle değil, hidayete kör olmayı tercih etmekle oluyor.
Kalpteki körlük hakikati görmeye engeldir. Hakikat hidayettir. Hidayet, hakikatin dünyaya bakan yönüdür. Aydınlıktır, yol gösterir.
Ahirette hidayete erecek bir kul var mıdır?
Ya da soruyu şöyle soralım...
Ahirette inkar edecek bir kul var mıdır?
Hidayete kör olan kalpler, yıldırımın yakıcı parlaklığıyla hakikati inkar edemeyecek bir neticeyle körlüklerinden azad oluyor!
Şimdi tekrar düşünelim...
Bir süre karanlığa maruz kalanların ışıkla karşılaşınca hissettiği rahatsızlıktan dolayı gözlerini kapatmak istemelerini!
Erdal ÖZAYDIN isimli okura yanıt verildi
Erdal ÖZAYDIN
Eyvallah rica ederim çok güzel olmuş okunmaya değer vakit ayırmaya değer bir paylaşım olmuş
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İzlediğim bir film sahnesi yahut okuduğum kitabın bir bölümüydü... Uzun süre karanlık ortama hapsedilmiş bir kişi oradan çıkarılırken ilk defa ışıkla karşı karşıya kalır. Hissettiği rahatsızlıktan ötürü ışığa bakamaz, ya gözlerini kapatır ya da tekrar o karanlığa dönme ihtiyacı hisseder.
Fussilet suresinde Semud kavminden bahseden ayette "hidayet yerine körlüğü tercih ettiler." der. İfade dikkatimi çekti.
Hidayet yerine dalâleti tercih ettiler dememiş mesela. Ayetin devamında Semud kavmine isabet eden, alçaltıcı bir azap olan "yıldırım"dan bahseder.
Bir kavmi helak edecek kuvvetteki yıldırımın yaymış olduğu parlak bir aydınlık, tercih edilen körlüğün cezası olarak zikredilmiş ayette.
Görmek tercihte bulunabilmek için en temel belirleyicidir. Görmek gözün işlevi, mutmain olmak ise kalbin görmesi dediğimiz basirettir. O halde hidayete karşı körlüğün tercih edilmesi dalâlete açılan bir gözdür. Dalâlete açılan göz ise dalâleti tercih etmekle değil, hidayete kör olmayı tercih etmekle oluyor.
Kalpteki körlük hakikati görmeye engeldir. Hakikat hidayettir. Hidayet, hakikatin dünyaya bakan yönüdür. Aydınlıktır, yol gösterir.
Ahirette hidayete erecek bir kul var mıdır?
Ya da soruyu şöyle soralım...
Ahirette inkar edecek bir kul var mıdır?
Hidayete kör olan kalpler, yıldırımın yakıcı parlaklığıyla hakikati inkar edemeyecek bir neticeyle körlüklerinden azad oluyor!
Şimdi tekrar düşünelim...
Bir süre karanlığa maruz kalanların ışıkla karşılaşınca hissettiği rahatsızlıktan dolayı gözlerini kapatmak istemelerini!
Erdal ÖZAYDIN
Elinize emeğinize sağlık çok güzel olmuş 👍👍
Bu Kitabı Okumayan Çok Şey Kaçırıyor!Edebiyat
YouTube kitap kanalımda Dostoyevski'nin hayatı, bütün kitapları ve kronolojik okuma sırası hakkında bilgi edinebilirsiniz: ytbe.one/0i9F0L1dcsM
Dostoyevski'nin bu kitabını okumak bu hayatta bir insanın yaşayabileceği en büyük deneyimlerden biridir. Hâlâ okumadıysanız çok şey kaçırıyorsunuz!
Bu incelemenin yorumlar kısmında bu sefer farklı bir şey yaptık. Bu incelemenin altına yazılan her yoruma karşılık olarak size Dostoyevski ve Rus edebiyatı kitapları okurken işinize yarayacak harika bilgiler verdim. O yüzden yorumları incelemeyi unutmayın.
Geçen gün Kürk Mantolu Madonna kitabını ikinci kez okuyarak başlattığım Nostalji Serisi'ne Yeraltından Notlar kitabıyla devam ediyorum. Bu seride yıllar önce okuduğum kitapları tekrar okuyup bu kitapları şimdiki yaşımın düşündükleri ve hissettikleriyle tekrar yorumlayacağım.
Dostoyevski'nin bütün kitaplarını okuduktan sonra ve aradan seneler geçmişken bu kitabı tekrar okudum. Bazı yazarların yıllar geçtikçe tekrar okunması gerektiğini düşünüyorum. Her yaşımızda bambaşka bir insana dönüşüyoruz. Çevremize, dünyaya, hayata ve en önemlisi de kendimize olan bakış açımız değişiyor. İşte kitaplar da bu yapbozun en önemli parçası aslında.
Peki Dostoyevski'yi neden bu kadar çok seviyorum? İnsanın iç dünyasını bana gösterdiği için mi? İnsan olmanın çıkmazlarını bir bir anlattığı için mi? Evet, ikisi de elbette. Ama sadece bunlarla sınırlı değil ki... Dostoyevski'yi ilk okuduğumda beni benden daha iyi tanıyan biriyle konuştuğumu hissetmiştim. İlk hissettiğim şey korku duygusuydu aslında. Bir insan kendi eksikliklerini ve çelişkilerini nasıl bu kadar açık söyleyebilirdi ki? Evet evet, korkmuştum. Hem de çok korkmuştum...
"Ben hasta bir adamım... Kötü bir adamım. Suratsız bir adamım ben."
Hadi bana doğruyu söyleyin şimdi.
Erdal ÖZAYDIN isimli okura yanıt verildi
Erdal ÖZAYDIN
EYVALLAH teşekkür ederim hocam
Bu Kitabı Okumayan Çok Şey Kaçırıyor!Edebiyat
YouTube kitap kanalımda Dostoyevski'nin hayatı, bütün kitapları ve kronolojik okuma sırası hakkında bilgi edinebilirsiniz: ytbe.one/0i9F0L1dcsM
Dostoyevski'nin bu kitabını okumak bu hayatta bir insanın yaşayabileceği en büyük deneyimlerden biridir. Hâlâ okumadıysanız çok şey kaçırıyorsunuz!
Bu incelemenin yorumlar kısmında bu sefer farklı bir şey yaptık. Bu incelemenin altına yazılan her yoruma karşılık olarak size Dostoyevski ve Rus edebiyatı kitapları okurken işinize yarayacak harika bilgiler verdim. O yüzden yorumları incelemeyi unutmayın.
Geçen gün Kürk Mantolu Madonna kitabını ikinci kez okuyarak başlattığım Nostalji Serisi'ne Yeraltından Notlar kitabıyla devam ediyorum. Bu seride yıllar önce okuduğum kitapları tekrar okuyup bu kitapları şimdiki yaşımın düşündükleri ve hissettikleriyle tekrar yorumlayacağım.
Dostoyevski'nin bütün kitaplarını okuduktan sonra ve aradan seneler geçmişken bu kitabı tekrar okudum. Bazı yazarların yıllar geçtikçe tekrar okunması gerektiğini düşünüyorum. Her yaşımızda bambaşka bir insana dönüşüyoruz. Çevremize, dünyaya, hayata ve en önemlisi de kendimize olan bakış açımız değişiyor. İşte kitaplar da bu yapbozun en önemli parçası aslında.
Peki Dostoyevski'yi neden bu kadar çok seviyorum? İnsanın iç dünyasını bana gösterdiği için mi? İnsan olmanın çıkmazlarını bir bir anlattığı için mi? Evet, ikisi de elbette. Ama sadece bunlarla sınırlı değil ki... Dostoyevski'yi ilk okuduğumda beni benden daha iyi tanıyan biriyle konuştuğumu hissetmiştim. İlk hissettiğim şey korku duygusuydu aslında. Bir insan kendi eksikliklerini ve çelişkilerini nasıl bu kadar açık söyleyebilirdi ki? Evet evet, korkmuştum. Hem de çok korkmuştum...
"Ben hasta bir adamım... Kötü bir adamım. Suratsız bir adamım ben."
Hadi bana doğruyu söyleyin şimdi.
Erdal ÖZAYDIN
Elinize emeğinize sağlık çok güzel bir inceleme olmuş. Dostoyevski çok eskiden iki kere Suç ve Ceza'yı okudum kitapta sadece sonlara doğru Raskolnikov karakterin girdiği o ağır psikolojik bunalımı çok güzel islemiş orasını beğendim. Kumarbazı da çok önceden okuyup beğendiğim bir kitap diğerlerini de okurum inşaallah.