Matsuo Başo ve yol arkadaşı Kavai Sora, 1689 yılında Edo’dan ayrılarak Japonya’nın kuzeyindeki Oku bölgesine doğru zorlu bir yolculuğa çıktılar. Bu seyahatin amacı yalnızca bir yerden başka bir yere gitmek değil, ruhsal ve sanatsal bir yenilenme yaşamaktı. Eski ustalardan ilham almayı, doğanın ve yolculuğun getirdiği içsel deneyimlerle kendi şiirlerini derinleştirmeyi hedefliyorlardı. Bu süreçte, yolları kutsal mekanlardan, dağ köylerinden ve tarihi yerlerden geçti. Her durağın Başo’nun haikularına ve gözlemlerine yeni bir renk kattığı bu yolculuk, sadece fiziksel bir hareket değil, aynı zamanda bir içsel keşifti.
Birinci kişi anlatımıyla yazılmıştır.Bir seyahat günlüğü olan bu metin,oldukça sade bir dille ve durum hikayesi olarak kaydedilmiştir.Güzel,okunması gereken kitaplardan.
Derlerdi ona bütün melekler
Hâkinde senin Sezai bekler
Bekler gibi bir yetimi mâder
Bekler gibi bir mezarı ahter
Bekler gibi âfıtabı hâver
Bekler gibi zül-celâli mahşer