Esin Erd.
@Esinetto
Milyarlarca kum tanesinden biri olduğumun farkındayım.
Etrafımda olan biteni merak etmekten vazgeçemiyorum.
“İyi” ve “sağlıklı” kalmaya, üretmeye, ve “optimum”u bulmaya çabalıyorum.
Kızını Dövmeyen Dizini Döver
"Kızını dövmeyen dizini döver" atasözü, geleneksel toplum yapısının disiplin ve terbiye anlayışını en sert şekilde özetleyen, ancak modern pedagoji ve insan hakları açısından ciddi sorunlar barındıran bir yaklaşımdır. Bu sözün temel mantığı, çocuğun ancak fiziksel şiddet ve baskı yoluyla kontrol altında tutulabileceği, aksi takdirde ailenin gelecekte büyük bir pişmanlık duyacağı varsayımına dayanır. Fakat bu düşünce biçimi, eğitimi sadece bir korku ve boyun eğme süreci olarak gördüğü için kökten hatalıdır.
Öncelikle, bu ifadenin merkezinde yer alan cinsiyet ayrımcılığı dikkat çekicidir. Disiplin kavramının özellikle kız çocukları üzerinden ve "dövmek" eylemiyle eşleştirilmesi, kız çocuklarının özgürlük alanını kısıtlayan ve onları aile "onurunun" kırılgan bir taşıyıcısı olarak gören ataerkil zihniyeti pekiştirir. Bu yaklaşım, kız çocuklarının kendi kararlarını verebilen bireyler olmak yerine, sürekli bir otorite tarafından denetlenmesi gereken varlıklar olarak görülmesine neden olur.
Öte yandan, şiddetin bir eğitim aracı olarak sunulması pedagojik bir yıkımdır. Fiziksel şiddet gören bir çocuk doğru ile yanlışı ayırt etmeyi değil, sadece ceza almamak için davranışlarını gizlemeyi öğrenir. Bu durum ebeveyn ile çocuk arasındaki güven bağını tamamen kopararak, sevgiden ziyade korku üzerine kurulu, samimiyetten uzak bir ilişki modeli yaratır. "Dizini dövmemek" adına kızını döven bir ebeveyn, aslında çocuğunun ruhunda iyileşmesi imkansız yaralar açarak, ileride yaşayacağı asıl pişmanlığın temellerini kendi elleriyle atmış olur.
Sonuç olarak, sevgi ve rehberliğin olmadığı bir evde büyüyen çocuk, fiziksel şiddeti bir iletişim biçimi olarak kanıksar. Günümüzde modern dünya, sağlıklı bir toplumun ancak şiddetten arınmış, bireyin kişiliğine saygı duyan ve iletişime dayalı bir
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bulunduğum odadaki en zeki insan olman, aslında sadece yanlış odada olduğunu gösterir.
Bilinçaltı bir okyanusun derinlikleri kadar tehlikelidir. İkisi de karanlıktır ve ansızın karşımıza çıkabilecek gö
rünmeyen yaratıklarla doludur.)
Sahip olduğun tek şey kendinsin. Bu benlik evde veya işte zaman harcayabilir, belli şeylerle, belli miktarda parayla vakit geçirebilir ama tüm bunlar zamanla değişir. Geriye kalansa bir anı, bir görüntü veya bir fikirdir. Bunlar gerçek değildir; onlar zihindeki hayallerdir. Düşünceler misafirler gibidir; siz hala evdeyken girip çıkarlar. Nesneleri ve sahiplendiğiniz şeyleri de böyle düşünün. Gelirler ve giderler. Geriye kalan ise sizsiniz.
Mutluluk, benim için artık doğuştan Allah'ın bana bağışladığı ve bir hak gibi, mesele etmeden benimsediğim bir şey olmaktan çıkmış; talihli,akıllı ve dikkatli insanların çalışarak elde edip koruyabildikleri bir nimete dönüşmüştü.
