‘Bence asıl yalnızlık dertleşecek birini bulamamaktır. Öyle çok istiyordum ki birine derdimi anlatmayı , anlatmaktan çok anlaşılmayı istiyordum. Yalnızdım zira anlaşılmıyordum. Ama konuşmadım. Sadece bekledim…’
… şimdi de tekrar diyorum : Ey dağların, denizlerin, öbür tarafındaki insanlar , siz ki mavi göğün altında yaşıyorsunuz , savaş neyinize gerek ?
Ben toprağım, bana bakın! Ben herbiriniz için aynıyım ve siz de benim gözümde eşitsiniz. Benim için önemli olan sizin sözleriniz değildir. Ben sizin dostluğunuza muhtacım, çalışmanıza, beni işlemenize!
• Şunu sakın unutmayın: Önemli olan tek bir an vardır o da içinde bulunduğumuz andır . En önemli an şu andır, çünkü sadece o an elimizden bir şey gelebilir.