Allahın funny bi kulu
@Ethems
Körüm, o halde karanlık niye benden kaçıyor?
Sağırım, nasıl oluyor da uğultum uzaktan
beni çağırmaktadır?
-İsmet Özel
Boğaziçi'ndeki Avrupa diplomasisinin gözünde Padişah, halen çözülememiş bir bilmecedir; politikasının ana amaçları üzerindeki raporlar ise tahminmelerden öteye gidememektedir.
Reklam
Sultan Abdülhamid'in karakterinin en olumsuz özelliği diğerlerine olan güvensizliği ve bunun neden olduğu, kararsızlığıdır. Çevresinde güvenebileceği sadık bir danışmanı, tecrübe ve bilgisinden yararlanabileceği bir nâzırı, sadrazamı da yoktur.
İlginçtir ki, önümüzde temellerine değin sarsılan bir ülkenin kartlarını çok iyi oynadığını ve hâlâ Avrupa siyasetinde önemli bir aktör, hatta bir dereceye kadar da barışın korunmasında hakem olduğunu görüyoruz. Bu olağanüstü görünüm aldatıcı olmakla birlikte, Şark'ın bu potansiyel gücünün, Sultan'la olan ilişkilerinizde göz önünde tutulması gerektiğini sanıyorum.
Şunu bilmek gerekiyor ki Avrupalıların 60'lı ve 80'li yıllarda Türklere iş imkânı sunmak gibi bir dertleri yoktu. Tam tersine onların derdi, Türk işçilerinin alın terleriyle ekonomilerini ayağa kaldırmaktı. Avrupalı asla bir başkasının sırtından yük almaz. Aksine kendi yükünü de başkalarına taşıtmak ister. Yani Batı'nın derdi başkasının sırtından kazanmaktır. II. Dünya Savaşı'nda genç nüfusunun büyük bir kısmını kaybeden Avrupa'nın yükselmesi ancak genç iş gücü ile mümkündü. Genç ve dinamik nüfusu ile Türkiye en büyük adaydı bu duruma. O yüzden Avrupalı refahını Türklerin geleceğinde görüyordu. Bu nedenle Türkleri Duesseldorf Tren İstasyonu'nda çiçeklerle karşıladılar. Trenlerle Avrupa'ya gelen Türk işçileri ağır çalışma koşulları altında Avrupalıya gelecek inşa etti.
