"Yok canım ama sen sevmediğin için bilmezsin, bilemezsin sevginin insanı deli eden tadını. Üstelik pek de akıllısın, felaket orada!"
Reklam
"Siz erkekler bir tuhafsınız: İnsan sizi yüreğinin bütün açıklığıyla sevdi mi, sevgisini gösterdi mi hemen soğuyuverirsiniz; hem de nasıl! Ölsek kılınız kıpırdamaz."
Küçük Şeyler!
Samipaşazade Sezai, Türk edebiyatına modern anlamda ilk hikaye örneklerini kazandırmıştır. Bu eseriyle neyin anlatıldığından ziyade nasıl anlatıldığına odaklandığını görmekteyiz. Hikayenin gücünün ayrıntıda ve güzel yazıldığı sürece basit olsa dahi önem kazanacağına vurgu yapmıştır. Bu kitapta da bizleri etkileyenlerin aslında yaşadığımız büyük olaylar değil de küçük olanların olduğunu fark ediyoruz. Çünkü büyük olayları bir şekilde hayatımızın merkezinde tutuyor onlara odaklanıyoruz. Böylece hayatımızda küçük, önemsiz olduğunu düşündüğümüz olayları rafa kaldırıyoruz. Halbuki bizi içten içe etkileyen onlar değil midir? Kitap sekiz kısa öyküden oluşmaktadır. Her öykü kendi içerisinde çeşitli mesajları taşıyor. Dış görünüşün yanıltıcılığı, hayal kırıklığı, hayatın acımasız gerçekleri, insanın hayatını maddi değere indirgemesi vb. Hem toplumsal hem de bireysel durumlara eleştiriler görüyoruz.
Kitapta en çok etkilendiğim son öykü olan "Pandomima" oldu. Dışarıda insanları güldüren, eğlendiren ama kendi içinde anlaşılmayan, yalnız olan bir pandomima oyuncusu Paskal'ın hikayesi. İsmi de hikayeyi daha kıymetlendiriyor. Sessizce gösterini sergilerken herkesi güldürürsün ama içten içe harap olduğunu kimse bilmez. Dış görünüşün aldatıcılığı. Ayrıca evi ile ana karakterin benzerlik göstermesi de hoştu.
Alıntılar:
"Şu gerçeği itiraf etmeliyiz ki bizler çoğunlukla en uzak bir yerde bulunan bir ailenin özel hayatını bildiğimiz halde oturduğumuz yerin bir saat ötesini bilmeyiz (syf, 25)."
"Ah kadınlar! Anlaşılmaz bir muamma... Bazen vahşet ve şiddeti, zayıf okşayışlara, küçük iyiliklere tercih ederler (syf, 42)."
"Ah ne alçak gönüllerimiz var! Nefrete neden olması gereken olayların sevgiyi öldürememesi ne acıdır (syf, 63)!"
"Ömründe bir kadının okşayıcı bakışlarına hiç kimsenin
"Bir zamanlar burada buluştukları halde artık kelebekler etrafında uçuşmamaya, kuşlar göğe değen başına teşrif etmemeye başladılar. Dokunaklı şey, dallarında ne yeşil bir yaprak, etrafında ne beyaz bir kelebek, üzerinde ne bir kuş, işte bu halde kuruyu tuttu."
Reklam