"... acıyı reddetmeye, unutmaya değil onu kendi parçası haline getirip alışarak etkisini azaltmaya uğraşıyordu."
"Evet insan her şeyi unutarak yaşayabilirdi ama her şeyi hatırlayarak yaşayamazdı."
".. Çünkü şefkat olmayınca hayatın pek değeri olmuyor."
"Hiçbir iz yok." dedi Raşit.
Muhtar, avluyu yeniden taradı gözleriyle. O her şeyin mutlaka bir iz bırakacağına inanıyordu.
İzşiz şey olmazdı; kuşların bile izi vardı gökyüzünde, sözcüklerin dişte, bakışların yüzde.
"Her şeyden, herkesten ayrı ve uzak kalmak, yalnız kendisini dinlemek, yalnız kendi düşünebileceği gibi düşünmek istiyordu."
