“İki insan birbirini bizim gibi severse, kimse giremez onların arasına, kimse," dedim hiç hazırlamadan ağzımdan çıkıveren sözlere kendim de hayret ederek. "Bizim gibi sevgililer, hiçbir şeyin aşklarını bitiremeyeceğini bildikleri için en kötü günlerinde bile, hatta birbirlerine en acımasız ve yanlış şeyleri istemeden yaparlarken bile, içlerinde hiç bitmeyen bir teselli duygusu taşırlar. Ama bundan sonrasını durduracağımdan, düzelteceğimden emin ol.”
“Sizlere bu hikâyeyi anlatmaktaki maksadım, insanoğlu için hayatta yükselmenin ne kadar güzel bir şey olduğunu vurgulamak ve hayatta iyi bir konuma sahip olan birinin her şeyini kaybetmesinin bir o kadar acı verici olduğunu göstermektir.”
“Bütün bildiğim bu kişi özdeşleşmesinin sende bitmiş olmasıydı, çünkü seninle özdeşleşebilecek hiçbir şey yok ve benim için de bu muamma zinciri, senin önünde ebediyen son bulacaktı.
Bir muamma değilsin sen benim için.
Muammaya bana sonsuza dek yüz çevirten sensin, derim ben...”