Zaman Çarkı döner, Çağlar gelir ve geçer, efsaneye dönüşen anılar bırakır ardında. Efsaneler solarak mit olur ve onları doğuran Çağ yeniden geldiğinde mitler bile unutulur. Bir Çağ'da, kımilerine göre Üçüncü Çağ'da, henüz gelmemiş, çoktan geçip gitmiş bir Çağ'da, Puslu Dağlar'da bir rüzgâr yükseldi. Rüzgâr başlangıç değildi. Zaman Çarkı dönerken ne başlangıçlar, ne de bitışler vardır. Ama bir başlangıçtı
"Artık koşma zamanı, Islaktopraklı. Tear; bunu hatırlayacağım." Sonunda siyah peçeyi indirdi. "Umarım daima su ve gölge bulursun, Perrin Aybara." Dönüp gecenin içine doğru koştu.