Zaten,bir felakete sükün ve itidalle tahammül edenlerin manzarası, o felaket için ağlayıp çırpınanların manzarasından çok daha korkunç ve ezicidir.Kuru ve sabit gözlerin arkasında nasıl bir ateşin yandığını; yavaşça kalkıp inen göğsün içinde nelerin kaynadığını bilmediği için, insan mütemadi bir ürkeklik ve tereddüt içinde üzülür...