Ferah

Ferah
Emekli
Balıkesir
Kayseri, 15 Şubat
2.008 moderatör puanı
6,2bin kütüphaneci puanı
9654 okur puanı
Kasım 2014 tarihinde katıldı
One Point :))
Yürüyorum... Sokakta gördüğüm kadınlara puan veriyorum içimden. Bir nevi güzellik yarışmasında jüri gibi hissediyorum kendimi.
Sayfa 7 - Velespit Yayınları
Roman
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
Sosyallik Diyeti :)
Haftada bir insan içine çıkmak yetiyor bana, hatta fazlası zarar bile veriyor.
Sayfa 5 - Velespit Yayınları
Roman
Dokunduğum Yarala(r)
Puan vermedi·320 syf.·
2023 6. kitabı
Ben, Benim de bir hikâyem olduğunu fark etmem, müşteri temsilcisi ile yaptığım telefon görüşmesi sırasında oldu. Belki de özlemin ve yalnızlığın yarım kalan bütün hikâyelerini benden önce dinlemişsinizdir. Ben de uzun uzun başkalarının hikâyelerini dinlemiştim. Bir arama ile başlayan benim hikâyemi geç de olsa bugün öğreneceksiniz.  Önceki günler nasılsa o gün de öyle başlayacak sanmıştım. Her sabah kurduğum saatin alarm sesine uyanırdım. Alarm çalmaya devam ettikçe sağa sola döner durur, susunca da yorganı kafama çekip tekrar uyumaya çalışırdım. O sabah diğerlerinin aksine, susmasını dilediğim, anlatmamın imkânsız olduğunu bildiğim yaşantımdan bir telefon sesiyle uyandım. İsteksizce ahizeyi aldım elime; - Alo - Alo, günaydın. Heyeman  seyahatten  arıyorum....... hanım ile görüşebilir miyim? -Buyurun ben.. -...... hanım, 24 Mayıs Saat: 06.00 otobüsü 1 numaralı koltuk rezervasyonunuzun teyidi için aramıştım. Birden hatırlamaya çalıştım.  24 Mayıs ve saat: 06.00 tarihinde yapmak istediğim yolculuk için nereye rezervasyon yaptırmıştım? Rakamsal takıntılarım vardır benim, çift rakamları sevmesem de 6 sayısının  hayatımın dönüm noktalarının işareti olduğuna inanırım. 2 ve 4 toplamı 6, ve Saat: 06.00 … Tarih ve saati benim seçmiş olduğum belli. Bir  numaralı koltuk evet…Yolculuklarda, tiyatroda, sinemada,  sürekli bir numaralı koltuk tercih etmişimdir. Herkesi arkamda bırakıp  beni görüyor olmalarındaki  istek mi,  yoksa kimseyi görmeme arzusu mu anlam veremediğim farklı bir takıntı. O koltuk boş değilse yolculuğu ertelediğim çok olmuştur. Sebebini bugün bile çözebilmiş değilim, size nasıl anlatayım ki! Bir de kimseyi istemem yolculuklarda yanımda, tekli koltuk yoksa yanındaki olanı da satın alırım. Binenler, inenler,  arada bir iki ''nasılsınız, yolculuk nereye '
Roman
DokunmadanNermin Yıldırım · Hep Kitap · 201711,5bin okunma
"Dönülmez Akşamın Ufkundayım"
Bir hayatım daha olsa, korkmadan dokunmak için yaşardım onu. Bir keklik beslerdim ellerimle, varsın uçsun sonunda. Bir çiçek büyütürdüm, varsın solsun sonunda. Bir omuz ısıtırdım, varsın gitsin sonunda. Dokunurdum. Ben eriyene dek, o eriyene dek, biz hiçleşip karışıncaya dek bu hayat derin boşluğa, dokunurdum. Ama yok bir hayatım daha. Bir hayat daha yok. Yok.
Sayfa 314 - Hep Kitap
Roman
Ömür törpüsü
Biz insanlar, hepsi topu yetmiş yıllık bir ömrü tutunacak dal, sığınacak liman, boğulacak deniz aramaya harcayan zavallıcıklar; her türlü hatalara diyet niyetine ömrümüzü eritiyor, labirentteki fareler misali çıkış yolları ararken, kaybolmanın ve kaybetmenin kederinden, bulmanın neşesine daireler çiziyor olabilir miydik?
Sayfa 289 - Hep Kitap
Roman